Nieuws Archieven - Pagina 7 van 67

Vanaf de uitkijktoren #81

Hoe vroeger je op de toren komt, hoe meer kans je hebt om een vogelaar te treffen. Hoewel dit soort mensen meestal het liefst stil zit te genieten met kijker of fototoestel met telelens en wacht op het goede moment om af te klikken, zijn ze ook best in voor een praatje. Het zijn vaak bijzondere mensen. Een soort vreemde vogels met stevige schoenen en oude groen of bruine kleding en een weelderige haardos die je zelfs als leek snel kunt herkennen. Duurzaamheid heeft meestal niet meteen hun belangstelling want het gaat hen om vogels en liefst vreemde vogels. Dankzij hun mobieltje kunnen ze je al hun bijzondere waarnemingen meteen tonen en zo kreeg ik deze week weer prachtige foto’s van lepelaars, zilverreigers, haviken en een zeearend te zien.

Maandagmiddag trof ik op de uitkijktoren een aardige man die vertelde dat hij het boek “Warme aarde, koel hoofd” van Simon Rozendaal ging kopen omdat hij deze wetenschapper ’s morgens op Radio 1 had gehoord. Deze klimaatscepticus is niet tegen de energietransitie maar vindt dat we niet te hard van stapel moeten lopen met achter slechts één oplossing aan te hollen maar breed moeten blijven kijken en openstaan voor tegengeluiden. Vragen stellen over de duurzaamheid van windmolens en zonnepanelen wil niet zeggen dat je er tegen bent maar dat je ook oog moet hebben voor de milieubelasting bij de productie van deze energie leveranciers en hun productiecapaciteit. Als dhr. Rozendaal een lans breekt voor toch kernenergie beseft hij dat als we er voor zouden kiezen het nog zeker 20 jaar zal duren voor dit energie oplevert en we moeten dus in ieder geval een tijdelijk alternatief hebben als we snel willen stoppen met het Groningse gas. Het fijne van dit gesprek was dat het niet een preek was over fouten van anderen maar een zoektocht naar een oplossing waarbij nu nog meerdere mogelijkheden open staan.

Er kwamen ook een paar schooljongens op de fiets naar de uitkijktoren om van daar af het parcours van de Krammerloop te verkennen die zaterdag 18 mei ’s middags gehouden wordt en waaraan ze mee willen doen als ze het Krammerfest van vrijdag tenminste tijdig te boven zijn gekomen. Ik kon ze de route niet vertellen maar denk dat er geen gebruik gemaakt mag worden van de bruggen op het Krammersluizencomplex want dat zou de scheepvaart te veel ontregelen en om bij een geopende brug evenwijdig met de scheepvaart naar de andere brug te rennen lijkt me te gevaarlijk dus ik denk aan rennen over de parallelweg tot molen 30 en dan richting de uitkijktoren en dan na molen 32 het sluizencomplex op naar links onder de brug door naar molen 16 en dan de lus 17, 18, 19, 20, 21 en 22 nemen en dan naar molen 23 de lus 24, 25, 26 en 27 nemen en dan de weg oversteken en langs molen 29 weer over de parallelweg naar de start/finishlijn terug maar dat is maar mijn voorstel en de wedstrijdleiding kiest mogelijk een heel andere route.

Vanwege de vroege meivakantie zag ik afgelopen tijd veel gezinnen op de toren. Het valt me op dat de ouders vroeger beter topografie leerden dan de huidige jeugd die alles wat ze willen weten gewoon even op hun mobieltje opzoekt. Ook het besef dat de Deltawerken gestart zijn na de Februari ramp in 1953 om ons land tegen de zee te beschermen leeft meer bij volwassenen dan bij de schoolgaande jeugd want die worden door de media vanaf hun jonge jaren al via het Jeugdjournaal op de hoogte gehouden van tientallen rampen die zich jaarlijks op de wereld voor doen en als je geen familie in 1953 verloren hebt maakt het niet zoveel indruk meer. Na een uitleg van mij over de Deltawerken vroeg een tiener mij hoelang je moet doorgaan met herdenken. Moet je stoppen als de laatste overlevende gestorven is en ga je eindeloos door? Ik wees hem op de enorme belangstelling vorig jaar voor de herdenking van 100 jaar na het eind van de Eerste Wereldoorlog en het feit dat de herdenkingen nu vaak ook een wat breder kader krijgen. Op 4 mei werden eerst alleen de Nederlandse slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog herdacht maar nu is er langzamerhand ook wat ruimte voor gesneuvelden op vredesmissies en mag je zelfs over je Duitse overgrootvader praten die als soldaat voor zijn vaderland gestorven is , al blijft dat erg gevoelig bij sommige mensen.

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht

Vanaf de uitkijktoren #80

In de krant stond dat de gemeente Goeree Overflakkee toeristen van de grote cruiseschepen die Rotterdam aandoen naar het eiland wil lokken want niet iedereen kan naar Kinderdijk. Ze zetten in op de Deltawerken, de tulpenvelden, de oude dorpjes en de flamingo’s maar vergeten de vele windmolens die we hebben in de strijd te gooien terwijl de Krammer toch heel wat te bieden heeft aan die Japanse en Chinese fotografen. Als we een souvenirwinkeltje, een marktkraam met Flakkeese kaas, Solaesbier en Kruudplaetjes naast de WC op het parkeerterreintje bij de uitkijktoren zetten, komen die toeristen vast wel en dan kan ik boven op de toren uitleg geven over energiecoöperaties en duurzaamheid en daarna onder aan de trap staan om de fooien voor de gids in ontvangst te nemen. Ik probeerde ook deze week in de stijl van de oude Hollandse landschapschilders de molens samen met tulpenvelden te fotograferen.

Niet iedereen is altijd vriendelijk en geïnteresseerd als hij op de toren komt. Vandaag was er iemand die op van alles boos was en totaal niet naar tegenargumenten wilde luisteren. Hij vond het belachelijk dat duurzame coöperaties de koning voor de opening uitnodigen want die leeft helemaal niet duurzaam, jaagt in natuurgebieden en kan beter de vissers uit Stellendam gaan troosten met het verbod op pulsvissen dan feestvieren met mensen die hoge rentes op hun ingelegde geld krijgen en de horizon vervuilen met hun windmolens. Zulke mensen zijn er nu eenmaal en meestal zit daar verdriet of tegenslag achter en daarom spreek ik ze niet tegen maar probeer ik ze af te leiden met bijvoorbeeld de vraag wat zij zouden doen als ze een forse prijs zouden winnen in de Postcodeloterij. Meestal doen ze niet eens mee en blijven ze boos maar soms krijg je onverwachte antwoorden en blijken ze heel veel goede doelen te kennen waar ze het aan willen schenken.

Nu de temperatuur weer passend is voor de lente komen er meer bezoekers op de toren. Meer dan de helft komt niet van Schouwen of Flakkee maar van verder weg en is of op vakantie of op weg naar familie. Velen missen informatiepanelen op de toren over wat je allemaal kunt zien. Ook een verrekijker waar je een muntje in kunt doen om heel ver te kunnen kijken wordt gemist. Dit soort mensen zijn voor mij leuk omdat ik dan mijn verhalen kwijt kan en met plezier mijn verrekijker uitleen. Ook de wielrenners zijn uit hun winterslaap en fietsen weer in grote groepen of individueel over de dam. Eerst durfde ik nog wel ’s morgens vroeg over de verboden paralelweg te rijden om naar het zeearendnest te gaan kijken maar met scholieren, wandelaars en fietsers wordt het nu te gevaarlijk.

Gisteren was er weer een opa met een kleinzoon. Opa vertelde natuurlijk over vroeger toen hij met schoolvrienden met de brommer met het veer over het Zijpe naar Renesse ging kamperen. Hij was er altijd gezellig druk met veel jongeren. Hij had er zijn vrouw leren kennen. Ze kwam uit Rotterdam en had na haar huwelijk best moeten wennen aan dat kleine Brabantse dorpje waar haar man bij zijn vader in een loodgietersbedrijf werkte. Hij vertelde over de kolenkachels, de komst van gas uit kolen en de overgang op aardgas. De kleinzoon had net een spreekbeurt over de energietransitie gehouden en vertelde opa over de nieuwe energiebronnen. Zelf was hij voor kernfusie maar zolang dat er nog niet is was hij voor windmolens en zonnepanelen. Ik vertelde ze dat er ook zonnepanelen op de Krammer komen en wel drijvende panelen in de waterbassins. Ook vertelde ik natuurlijk over het zeewier en het waterstof. De kleinzoon had er wel over gelezen maar dacht dat waterstof meer voor de industrie en het vervoer zou dienen en niet zozeer voor het verwarmen van particuliere woningen.

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht

Vanaf de uitkijktoren #79

We zijn als beide ouders moeten werken voorschoolde opvang van ons buurmeisje en dat is altijd erg gezellig. Vrijdag was het studiedag voor de onderwijzers en was er geen school en hadden we wat meer tijd voor het buurmeisje. Samen met een klasgenote ging ze met me mee naar het Krammerproject om haar vriendin de molens van dichtbij te laten zien. Ze is jeugdlid van Deltawind en ze had uitgerekend dat als we aannemen dat Deltawind rond 2500 leden heeft en 24.5% eigenaar van het windpark is zij per molen 1 cm van de 120 meter tot haar eigendom mag rekenen. Ze wilde dit met een viltstift op een molen aangeven maar dat kon ik haar tijdig verbieden. We beklommen met elkaar , ondanks de hoogtevrees van de vriendin, de uitkijktoren en telden voor de zoveelste keer de traptreden. Daarna reden we even naar het zeearendnest waarop het vrouwtje zit te broeden. Het vriendinnetje vroeg me hoe groot de eieren van een zeearend zijn maar daar wist ik het antwoord niet op. Ook vroeg ze waarom een kuiken uit een groot ei komt en wij mensen uit een heel klein eitje. Nu vind ik dat je als een oude buurman van een vriendinnetje je niet moet bezig houden met een uitvoerige seksuele voorlichting dus vertelde ik maar dat als een eitje en een zaadje bij een mens bij elkaar komen ze verder groeien in de baarmoeder en bij een vogel in een ei. Een ei is dus iets anders dan een eitje. Toen vroeg ze hoe het dan zat met een paaseitje en toen heb ik maar gezegd dat ik dat niet wist.

Woensdag stond in de kranten dat de koning ons windpark de volgende maand komt openen en dat is natuurlijk erg leuk en zal zeker de nodige aandacht in de (sociale) media trekken. Zou hij ook de uitkijktoren willen beklimmen? Zou ik hem daar dan op de foto mogen zetten en een praatje met hem mogen maken voor op dit blog? Vast niet want ander was ik nu wel gescreend en op cursus omgaan met een royalty geweest want daar zijn allemaal regeltjes voor. Ik vind het erg leuk voor de organisatie dat hun inzet beloond wordt met deze koninklijke aandacht en hij weet er vast al veel van want hij is er bij zijn bezoek aan Schouwen-Duiveland en Tholen een half jaar geleden al langs gevaren. De koninklijke stoet is toen nog over de Philipsdam gereden en die heb ik toen vanaf de uitkijktoren gefotografeerd.

Rond de windmolens wordt momenteel hard gewerkt aan verharding en asfaltering van de opstelplekken voor een eventuele kraan bij reparaties. Voor mij is het weer gezellig als er wat meer werkvolk rond de molens loopt want de Enercon mensen zijn meestal in de molens bezig en daar mag ik nu eenmaal niet in.

Veel bezoekers komen nu niet rechtstreeks voor de molens maar zijn op een ronde langs de vele bloeiende tulpenvelden en doen dan en passant even de uitkijktoren aan. Helaas zijn de tulpenvelden vanaf de uitkijktoren niet te zien en daarom probeerde ik de windmolens achter een tulpenveld op de foto te zetten en bied dan de bezoekers aan die foto via whatsapp naar hun mobieltje te sturen.

Zaterdagmorgen ging ik op een excursie naar de nieuwe vogelhut bij Stellendam ( zie foto). Er waren allemaal natuurfreaks met verrekijkers en enorme telelenzen waarbij mijn camera een nietig lulletje was. De grote sterns waren er al en de boswachter liet een fotozien van de zeearend die gisteren vlak voor de hut aan het ontbijt zat met een duif op zijn bord. Een jongen vertelde dat hij windmolens zo mooi in het landschap vond staan en adviseerde me een keer naar de uitkijktoren op de Krammersluizen te gaan om de ondergaande zon achter de windmolens in beeld te brengen. Hij keek me ongelovig aan toen ik vertelde dat ik meer dan 100 keer op de toren geweest was en er meer dan 3000 foto’s gemaakt heb.