windpark, auteur op Windpark Krammer

Vanaf de uitkijktoren #80

In de krant stond dat de gemeente Goeree Overflakkee toeristen van de grote cruiseschepen die Rotterdam aandoen naar het eiland wil lokken want niet iedereen kan naar Kinderdijk. Ze zetten in op de Deltawerken, de tulpenvelden, de oude dorpjes en de flamingo’s maar vergeten de vele windmolens die we hebben in de strijd te gooien terwijl de Krammer toch heel wat te bieden heeft aan die Japanse en Chinese fotografen. Als we een souvenirwinkeltje, een marktkraam met Flakkeese kaas, Solaesbier en Kruudplaetjes naast de WC op het parkeerterreintje bij de uitkijktoren zetten, komen die toeristen vast wel en dan kan ik boven op de toren uitleg geven over energiecoöperaties en duurzaamheid en daarna onder aan de trap staan om de fooien voor de gids in ontvangst te nemen. Ik probeerde ook deze week in de stijl van de oude Hollandse landschapschilders de molens samen met tulpenvelden te fotograferen.

Niet iedereen is altijd vriendelijk en geïnteresseerd als hij op de toren komt. Vandaag was er iemand die op van alles boos was en totaal niet naar tegenargumenten wilde luisteren. Hij vond het belachelijk dat duurzame coöperaties de koning voor de opening uitnodigen want die leeft helemaal niet duurzaam, jaagt in natuurgebieden en kan beter de vissers uit Stellendam gaan troosten met het verbod op pulsvissen dan feestvieren met mensen die hoge rentes op hun ingelegde geld krijgen en de horizon vervuilen met hun windmolens. Zulke mensen zijn er nu eenmaal en meestal zit daar verdriet of tegenslag achter en daarom spreek ik ze niet tegen maar probeer ik ze af te leiden met bijvoorbeeld de vraag wat zij zouden doen als ze een forse prijs zouden winnen in de Postcodeloterij. Meestal doen ze niet eens mee en blijven ze boos maar soms krijg je onverwachte antwoorden en blijken ze heel veel goede doelen te kennen waar ze het aan willen schenken.

Nu de temperatuur weer passend is voor de lente komen er meer bezoekers op de toren. Meer dan de helft komt niet van Schouwen of Flakkee maar van verder weg en is of op vakantie of op weg naar familie. Velen missen informatiepanelen op de toren over wat je allemaal kunt zien. Ook een verrekijker waar je een muntje in kunt doen om heel ver te kunnen kijken wordt gemist. Dit soort mensen zijn voor mij leuk omdat ik dan mijn verhalen kwijt kan en met plezier mijn verrekijker uitleen. Ook de wielrenners zijn uit hun winterslaap en fietsen weer in grote groepen of individueel over de dam. Eerst durfde ik nog wel ’s morgens vroeg over de verboden paralelweg te rijden om naar het zeearendnest te gaan kijken maar met scholieren, wandelaars en fietsers wordt het nu te gevaarlijk.

Gisteren was er weer een opa met een kleinzoon. Opa vertelde natuurlijk over vroeger toen hij met schoolvrienden met de brommer met het veer over het Zijpe naar Renesse ging kamperen. Hij was er altijd gezellig druk met veel jongeren. Hij had er zijn vrouw leren kennen. Ze kwam uit Rotterdam en had na haar huwelijk best moeten wennen aan dat kleine Brabantse dorpje waar haar man bij zijn vader in een loodgietersbedrijf werkte. Hij vertelde over de kolenkachels, de komst van gas uit kolen en de overgang op aardgas. De kleinzoon had net een spreekbeurt over de energietransitie gehouden en vertelde opa over de nieuwe energiebronnen. Zelf was hij voor kernfusie maar zolang dat er nog niet is was hij voor windmolens en zonnepanelen. Ik vertelde ze dat er ook zonnepanelen op de Krammer komen en wel drijvende panelen in de waterbassins. Ook vertelde ik natuurlijk over het zeewier en het waterstof. De kleinzoon had er wel over gelezen maar dacht dat waterstof meer voor de industrie en het vervoer zou dienen en niet zozeer voor het verwarmen van particuliere woningen.

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht

Vanaf de uitkijktoren #79

We zijn als beide ouders moeten werken voorschoolde opvang van ons buurmeisje en dat is altijd erg gezellig. Vrijdag was het studiedag voor de onderwijzers en was er geen school en hadden we wat meer tijd voor het buurmeisje. Samen met een klasgenote ging ze met me mee naar het Krammerproject om haar vriendin de molens van dichtbij te laten zien. Ze is jeugdlid van Deltawind en ze had uitgerekend dat als we aannemen dat Deltawind rond 2500 leden heeft en 24.5% eigenaar van het windpark is zij per molen 1 cm van de 120 meter tot haar eigendom mag rekenen. Ze wilde dit met een viltstift op een molen aangeven maar dat kon ik haar tijdig verbieden. We beklommen met elkaar , ondanks de hoogtevrees van de vriendin, de uitkijktoren en telden voor de zoveelste keer de traptreden. Daarna reden we even naar het zeearendnest waarop het vrouwtje zit te broeden. Het vriendinnetje vroeg me hoe groot de eieren van een zeearend zijn maar daar wist ik het antwoord niet op. Ook vroeg ze waarom een kuiken uit een groot ei komt en wij mensen uit een heel klein eitje. Nu vind ik dat je als een oude buurman van een vriendinnetje je niet moet bezig houden met een uitvoerige seksuele voorlichting dus vertelde ik maar dat als een eitje en een zaadje bij een mens bij elkaar komen ze verder groeien in de baarmoeder en bij een vogel in een ei. Een ei is dus iets anders dan een eitje. Toen vroeg ze hoe het dan zat met een paaseitje en toen heb ik maar gezegd dat ik dat niet wist.

Woensdag stond in de kranten dat de koning ons windpark de volgende maand komt openen en dat is natuurlijk erg leuk en zal zeker de nodige aandacht in de (sociale) media trekken. Zou hij ook de uitkijktoren willen beklimmen? Zou ik hem daar dan op de foto mogen zetten en een praatje met hem mogen maken voor op dit blog? Vast niet want ander was ik nu wel gescreend en op cursus omgaan met een royalty geweest want daar zijn allemaal regeltjes voor. Ik vind het erg leuk voor de organisatie dat hun inzet beloond wordt met deze koninklijke aandacht en hij weet er vast al veel van want hij is er bij zijn bezoek aan Schouwen-Duiveland en Tholen een half jaar geleden al langs gevaren. De koninklijke stoet is toen nog over de Philipsdam gereden en die heb ik toen vanaf de uitkijktoren gefotografeerd.

Rond de windmolens wordt momenteel hard gewerkt aan verharding en asfaltering van de opstelplekken voor een eventuele kraan bij reparaties. Voor mij is het weer gezellig als er wat meer werkvolk rond de molens loopt want de Enercon mensen zijn meestal in de molens bezig en daar mag ik nu eenmaal niet in.

Veel bezoekers komen nu niet rechtstreeks voor de molens maar zijn op een ronde langs de vele bloeiende tulpenvelden en doen dan en passant even de uitkijktoren aan. Helaas zijn de tulpenvelden vanaf de uitkijktoren niet te zien en daarom probeerde ik de windmolens achter een tulpenveld op de foto te zetten en bied dan de bezoekers aan die foto via whatsapp naar hun mobieltje te sturen.

Zaterdagmorgen ging ik op een excursie naar de nieuwe vogelhut bij Stellendam ( zie foto). Er waren allemaal natuurfreaks met verrekijkers en enorme telelenzen waarbij mijn camera een nietig lulletje was. De grote sterns waren er al en de boswachter liet een fotozien van de zeearend die gisteren vlak voor de hut aan het ontbijt zat met een duif op zijn bord. Een jongen vertelde dat hij windmolens zo mooi in het landschap vond staan en adviseerde me een keer naar de uitkijktoren op de Krammersluizen te gaan om de ondergaande zon achter de windmolens in beeld te brengen. Hij keek me ongelovig aan toen ik vertelde dat ik meer dan 100 keer op de toren geweest was en er meer dan 3000 foto’s gemaakt heb.

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht

Vanaf de uitkijktoren #78

Vorige week schreef ik over de ledenraadpleging van Deltawind op zaterdag 30 maart in het Diekhuus waar de mogelijkheden van zeewierteelt besproken zouden worden. Ik beloofde u er verslag van uit te brengen omdat veel mensen die ik op de uitkijktoren spreek vragen of Deltawind nog meer doet dan windenergie opwekken. Ik leg dan altijd uit dat Deltawind dertig jaar geleden door idealisten en maatschappelijk betrokken mensen is opgericht en begonnen is met windmolens maar zich vervolgens steeds breder is gaan oriënteren rond duurzaamheid op ons eiland. Participatie van de bevolking is en blijft een streven. Het gaat al lang niet meer alleen om het produceren van stroom uit windmolens maar ook over zonnepanelen, een zonneveld in Ouddorp en straks mogelijk een drijvend zonnepark op het bassin van de Krammersluizen, waterstof, opslagmogelijkheden, duurzaam vervoer en nog veel meer. Nu er geen nieuwe plannen voor windmolens meer op Goeree Overflakkee mogelijk zijn wordt er nog meer naar alternatieven gekeken en nu was de teelt van zeewier aan de beurt.

Na een inleiding door onze voorzitter Monique Sweep was het aan de penningmeester om aan de aanwezige leden uit te leggen dat de financiële situatie van de coöperatie het toelaat dat we met een soort “durfkapitaal” ons verdiepen in andere duurzame zaken en er in investeren terwijl het nog niet meteen duidelijk is of ze echt winst maken. Vervolgens vertelde de kweker van zeewier in de Oosterschelde over zijn bedrijf en de mogelijkheden om uit te breiden. Een volgende spreker schetste de mogelijkheden van zeewierteelt. Bij grootschalige teelt kan men het wier oogsten en er eiwitten uit winnen op een milieuvriendelijkere productiewijze dan met bijvoorbeeld het fokken van vleeskoeien. Er kunnen allerlei stoffen die vanuit het water van onze rivieren naar zee stromen worden teruggewonnen omdat ze door zeewier worden opgenomen en ten slotte kan men het afval vergisten in een soort biocentrale waarbij methaangas ontstaat dat geschikt is voor huishoudelijk gebruik en door het bestaande gasnet kan worden vervoerd. Dat laatste is interessant voor Deltawind. Daarna was het aan de volgende spreker om een concreet plan voor een proefveld en fabriek bij Stellendam te schetsen en de rol van Deltawind daarin toe te lichten. Vervolgens was het aan de aanwezigen om in groepjes vragen te formuleren die voor de besluitvorming in de ledenvergadering beantwoord moeten zijn. Er waren heel veel vragen en slechts een deel kon meteen al beantwoord worden. Iedereen was erg enthousiast over deze manier om leden uitvoerig te informeren en te betrekken bij een besluitvorming. De sfeer en de catering maakte het helemaal tot een feest.

Terug naar de uitkijktoren: dinsdag was het eerst nog prachtig weer en spraken we toeristen die lid waren van “ Vrienden op de fiets” en richting Antwerpen wilden. Ze genoten van het uitzicht op de toren en ik mocht ze het een en ander vertellen over de sluizen en natuurlijk de windmolens. Ze waren niet erg gesteld op molens en geloofden meer in kernfusie maar waren het met mij eens dat die ontwikkeling nog veel tijd, voorlichting en overtuigingskracht gaat kosten en dat je daar niet op kunt wachten dus nu iets alternatiefs nodig hebt en dan is windenergie zo gek nog niet. Later ging het betrekken, kwamen de wolken opzetten en was er zelfs bliksem. Twee enthousiaste jongens op racefietsen kwamen schuilen in de toren en vroegen me of de molens wel een bliksemafleider hebben. Ik vermoedde van wel omdat ik me een verhaal herinnerde over dieven die uit waren op het koper van de bliksemafleiders in molens. Net als veel andere bezoekers van dit windpark missen zij een goed informatiebord over het park. Ik wees ze op de website en de mogelijkheid een appje te installeren op hun mobieltje maar ook zij willen daarnaast een informatiebord. Ik vertelde dat zo’n informatieruimte in aantocht is via een wedstrijd onder ontwerpers.

Woensdag trof ik een echtpaar uit Drenthe op de toren. Ze gingen meestal met hun camper op stap maar hadden nu van hun kinderen een midweek in Rockanje in een hotel gekregen. Ze waren geïnteresseerd in de Watersnoodramp en vanaf de toren kon ik hen rondom gebieden aanwijzen die onder water hebben gestaan. Ik wees ze de weg naar de begraafplaats in Oude Tonge. Hij had altijd bij de NAM gewerkt en was erg voor windmolens maar dat kan je in Drenthe beter niet hardop zeggen want dan wordt je bedreigd.