Vanaf de uitkijktoren #78

Vorige week schreef ik over de ledenraadpleging van Deltawind op zaterdag 30 maart in het Diekhuus waar de mogelijkheden van zeewierteelt besproken zouden worden. Ik beloofde u er verslag van uit te brengen omdat veel mensen die ik op de uitkijktoren spreek vragen of Deltawind nog meer doet dan windenergie opwekken. Ik leg dan altijd uit dat Deltawind dertig jaar geleden door idealisten en maatschappelijk betrokken mensen is opgericht en begonnen is met windmolens maar zich vervolgens steeds breder is gaan oriënteren rond duurzaamheid op ons eiland. Participatie van de bevolking is en blijft een streven. Het gaat al lang niet meer alleen om het produceren van stroom uit windmolens maar ook over zonnepanelen, een zonneveld in Ouddorp en straks mogelijk een drijvend zonnepark op het bassin van de Krammersluizen, waterstof, opslagmogelijkheden, duurzaam vervoer en nog veel meer. Nu er geen nieuwe plannen voor windmolens meer op Goeree Overflakkee mogelijk zijn wordt er nog meer naar alternatieven gekeken en nu was de teelt van zeewier aan de beurt.

 

Na een inleiding door onze voorzitter Monique Sweep was het aan de penningmeester om aan de aanwezige leden uit te leggen dat de financiële situatie van de coöperatie het toelaat dat we met een soort “durfkapitaal” ons verdiepen in andere duurzame zaken en er in investeren terwijl het nog niet meteen duidelijk is of  ze echt winst maken. Vervolgens vertelde de kweker van zeewier in de Oosterschelde over zijn bedrijf en de mogelijkheden om uit te breiden. Een volgende spreker schetste de mogelijkheden van zeewierteelt. Bij grootschalige teelt kan men het wier oogsten en er eiwitten uit winnen op een milieuvriendelijkere productiewijze dan met bijvoorbeeld het fokken van vleeskoeien. Er kunnen allerlei stoffen die vanuit het water van onze rivieren naar zee stromen worden teruggewonnen omdat ze door zeewier worden opgenomen en ten slotte kan men het afval vergisten in een soort biocentrale waarbij methaangas ontstaat dat geschikt is voor huishoudelijk gebruik en door het bestaande gasnet kan worden vervoerd. Dat laatste is interessant voor Deltawind. Daarna was het aan de volgende spreker om een concreet plan voor een proefveld en fabriek bij Stellendam te schetsen en de rol van Deltawind daarin toe te lichten. Vervolgens was het aan de aanwezigen om in groepjes vragen te formuleren die voor de besluitvorming in de ledenvergadering beantwoord moeten zijn. Er waren heel veel vragen en slechts een deel kon meteen al beantwoord worden. Iedereen was erg enthousiast over deze manier om leden uitvoerig te informeren en te betrekken bij een besluitvorming. De sfeer en de catering maakte het helemaal tot een feest.

 

Terug naar de uitkijktoren: dinsdag was het eerst nog prachtig weer en spraken we toeristen die lid waren van “ Vrienden op de fiets” en richting Antwerpen wilden. Ze genoten van het uitzicht op de toren en ik mocht ze het een en ander vertellen over de sluizen en natuurlijk de windmolens. Ze waren niet erg gesteld op molens en geloofden meer in kernfusie maar waren het met mij eens dat die ontwikkeling nog veel tijd, voorlichting en overtuigingskracht gaat kosten en dat je daar niet op kunt wachten dus nu iets alternatiefs nodig hebt en dan is windenergie zo gek nog niet. Later ging het betrekken, kwamen de wolken opzetten en was er zelfs bliksem. Twee enthousiaste jongens op racefietsen kwamen schuilen in de toren en vroegen me of de molens wel een bliksemafleider hebben. Ik vermoedde van wel omdat ik me een verhaal herinnerde over dieven die uit waren op het koper van de bliksemafleiders in molens. Net als veel andere bezoekers van dit windpark missen zij een goed informatiebord over het park. Ik wees ze op de website en de mogelijkheid een appje te installeren op hun mobieltje maar ook zij willen daarnaast een informatiebord. Ik vertelde dat zo’n informatieruimte in aantocht is via een wedstrijd onder ontwerpers.

 

Woensdag trof ik een echtpaar uit Drenthe op de toren. Ze gingen meestal met hun camper op stap maar hadden nu van hun kinderen een midweek in Rockanje in een hotel gekregen. Ze waren geïnteresseerd in de Watersnoodramp en vanaf de toren kon ik hen rondom gebieden aanwijzen die onder water hebben gestaan. Ik wees ze de weg naar de begraafplaats in Oude Tonge. Hij had altijd bij de NAM gewerkt en was erg voor windmolens maar dat kan je in Drenthe beter niet hardop zeggen want dan wordt je bedreigd.

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht

Koning Willem-Alexander opent Windpark Krammer

Koning Willem-Alexander opent op woensdag 15 mei Windpark Krammer. De feestelijke opening van het grootste burgerinitiatief van Nederland zal vooral in het teken staan van de samenwerking tussen de twee coöperaties Deltawind en Zeeuwind.

 

Windpark Krammer is een echt Hollands project waar water, wind, bouwen op dammen en samenwerking samen komen. De samenwerking tussen vele betrokkenen zal tijdens de officiële opening centraal staan.

 

Bekroning

Directeur van Deltawind Monique Sweep noemt de aanwezigheid van de Koning eervol en een bekroning op het harde werk van velen: “Windpark Krammer bewijst dat de energietransitie niet is voorbehouden aan grote bedrijven. Ook coöperaties van burgers kunnen, met heel veel geduld en door intensief samen te werken met overheden, Rijkswaterstaat en natuurorganisaties, stapje voor stapje echt iets bereiken.”


Krammerfestival
De opening van Windpark Krammer wordt gevierd met een vierdaags festival, genaamd Krammerfestival. Dit festival bestaat uit vier evenementen zodat iedereen een plek heeft. Naast de officiële opening (alleen toegankelijk voor genodigden), is er het gratis festival KrammerFest en de KrammerRun. Ook is er een speciaal evenement voor alle bouwers die de Krammer hebben gebouwd.

 

Meer informatie over de opening is te vinden via de website van het Krammerfestival.

Terug naar overzicht

Vanaf de uitkijktoren #77

Ook deze week weer veel mensen die niet voor de molens komen, maar voor het natuurgebied rond de Krammer met al die bijzondere vogels. Ik hoorde van hen dat het zeearendenpaar eerst naar het nest bij de Philipsdam was wezen kijken maar toen toch voor de Hellegatsplaten had gekozen. Door de storm van twee weken geleden was dat nest echter kapotgewaaid en daarom zijn ze nu terug naar het nest hier gekomen. Ondertussen heeft zich een nieuw zeearendstel op de Hellegatsplaten gevestigd en ik kreeg prachtige foto’s van deze grote vogels te zien. Ook de lepelaars achter molen 28 trekken veel vogelaars, die heerlijk zittend in het gras deze interessante vogels bestuderen.

 

Aan de voet van de uitkijktoren sprak ik met een wat deftige dame in dure vrijetijdskleding en stevige stappers die de weg naar de vogelhut zocht maar ook duidelijk een praatje wilde maken. Waarom gebruikt zo iemand een heerlijk parfum als ze de natuur intrekt? Zou dat insecten aantrekken of juist verjagen? Ze vertelde over haar wantrouwen in onze regering en onze pers en was erg boos op heel veel dingen. Ik kreeg een tirade over subsidie slurpende windmolens die onze horizon vervuilen en moeilijk afbreekbare stoffen zouden bevatten. Ze vertelde dat ze dagelijks dode vogels onder molens vond. Ik vroeg haar of ze een alternatief wist voor onze huidige democratie en een voorstel had over een andere duurzame energie maar daar wist ze geen antwoorden op. Ik vertelde vol enthousiasme over mijn liefde voor molens en over coöperatie Deltawind waardoor de bewoners van ons eiland kunnen mee beslissen en ze luisterde zowaar aandachtig en stelde relevante vragen. Waarom nog geen batterijen bij de molens voor als het hard waait en het net de stroomtoevoer niet aan kan? Kunnen we geen waterstof uit elektriciteit maken als het grote aanbod de prijzen extreem laag maken. Ik complimenteerde haar met haar kennis en adviseerde haar lid te worden van Deltawind maar daar wilde ze niet aan.

 

Vrijdagmiddag was het druk bij de uitkijktoren. Allereerst een vader die stond te wachten op zijn dochter die op een schip van een riviercruise maatschappij vaart en in de sluis van boord gaat voor een weekendje bij haar ouders. De vader mocht zomaar het sluizencomplex oprijden. Een chauffeur van een busje met aanhanger voor fietsen vroeg me waar het informatiecentrum was waar over ze gelezen hadden. Ik vertelde dat het nog niet klaar is en op de Grevelingendam komt maar dat ik hen wel vanaf de uitkijktoren wat kon vertellen. Drie dames uit het gezelschap zagen op tegen het traplopen en bleven beneden in het zonnetje zitten maar de vijf anderen van het gezelschap gingen mee naar boven en dar hield ik een inleiding over de bouw van de dam en de sluis, de zoet/zout-scheiding en de bouw van het windpark door de twee coöperaties samen met Enercon. Ze hadden veel vragen over de deelname van burgers aan energieprojecten en ik verwees hen naar internet voor een coöperatie bij hen in de buurt. Heel toevallig vloog de zeearend kalm en waardig een rondje rond molen 29 en 30 zonder dat de wieken stopten. Iedereen was erg onder de indruk van de vliegende deur met zijn gevederde vleugels. Nadat ik hen uitgezwaaid had en stond te praten met een ouder echtpaar uit de Krimpenerwaard kwam er een grote touringcar uit Hoogvliet met leerlingen van een school uit Den Briel die een afspraak hadden met Enercon om voorlichting te krijgen over opleidingen voor technici in de windenergie. Ze konden het servicegebouw niet vinden en daarom reed ik maar even voor hen uit en nodigde ze voor volgend jaar uit om Stad aan ’t Haringvliet te bezoeken en dan informatie te krijgen over waterstofenergie.

 

Een lid van Deltawind vroeg of ik zaterdag naar het Diekhuus ging om mee te praten over de zeewierinvestering van Deltawind in de Noordzee voor de kust. Natuurlijk ga ik en volgende week zal ik verslag van deze bijeenkomst uitbrengen.

 

 

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht