windpark, auteur op Windpark Krammer

Vanaf de uitkijktoren #60

Het is met die oostenwind best koud op de uitkijktoren maar toch tref je er nog bezoekers die best een praatje willen maken. Zo trof ik een man uit de Hoekse Waard die een fel tegenstander is van de molens die nu langs het Spui gebouwd worden. Ook hij kwam met het argument van horizonvervuiling en dat vond ik erg bijzonder voor iemand die zijn hele leven vanuit zijn huis op Rijnmond kijkt met hoge schoorstenen en kraakinstallaties die continue troep de lucht in blazen. Is een windmolen dan niet juist een symbool van duurzaamheid tussen al die chemische troep? Hij begreep mijn vraag maar Rijnmond was er altijd al en ligt aan de overzijde van de Maas en zorgt voor werkgelegenheid en onze economie en deze molens komen in de groene Hoekse Waard die rust en ruimte moet uitstralen en hadden ook op de Tweede Maasvlakte gebouwd kunnen worden. Windpark Krammer was in zijn ogen een voorbeeld van hoe je zonder het karakter van de eilanden er om heen aan te tasten toch aan de windopdracht van de overheid kunt voldoen. Ik vroeg of hij voorstander was van schone energie en daarvoor wel iets over had. Natuurlijk was hij het daar mee eens maar wat is schoon? Hij keek om zich heen naar de 34 molens die nu allemaal klaar of op hoogte zijn en telde 33 betonnen ringen per molen waarbij de onderste twee uit 3 en dan nog 11 uit twee delen bestaan. Het vervoer van die ringen heeft per molen 50 vrachtwagenritjes van Moerdijk naar hier gekost en hoeveel vervuiling heeft dat gegeven? Hij noemde nog een aantal zaken maar gaf ten slotte toch toe dat hij molens noodzakelijk vindt voor de verduurzaming van ons land.

Ik trof ook een paar keer mensen die hoopten dat er gehesen zou worden bij molen 8 en molen 23 maar steeds was er te veel wind en lag het werk stil. Ook ik ben een paar keer tevergeefs naar de sluizen gereden maar genoot dan wel van de derde wiek die zo mooi bij molen 11 klaar lag voor molen 8. De gondel van molen 23 ligt klaar op het terrein dat je vanaf de uitkijktoren goed kunt zien. Een jongen van begin twintig wees me erop dat daar nog twee ringen liggen die niet gebruikt zijn en vroeg zich af wat men daar mee gaat doen. Gaan ze helemaal terug naar de fabriek of gebruiken we ze voor iets anders. Hij adviseerde ze ergens in de bewoonde wereld neer te zetten als plek waar graffitispuiters hun gang kunnen gaan. In Antwerpen had hij een muur gezien waar iedereen op mocht spuiten en het was prachtig en daardoor was er elders minder overlast van die spuiters. Je zou zo’n ring dan om de twee maanden weer wit kunnen schilderen zodat er dan nieuw werk gespoten kan worden. Misschien een idee voor de gemeente Goere-Overflakkee op het plein tussen de scholen en het gemeentehuis of op het Rubensplein?

Toch werd er af en toe gehesen en opeens was molen 8 klaar en werd de hijskraan snel afgebroken en op het terrein bij molen 13 tijdelijk gestald. Ook zag ik molen 23 een gondel krijgen en midden in de nacht een eerste wiek en op 27 november overdag de tweede wiek. Op 28 november ging ik kijken of ik een foto van het hijsen van de laatste wiek van dit project kon maken maar het waaide te hard en het contragewicht om de molen in de juiste stand te zetten om de derde wiek te ontvangen lag nog werkeloos onder de molen. De laatste wiek lag nu wel al op een transportwagen maar nog wel op het terrein bij molen 27. Ik maakte veel foto’s.

Er staan de laatste tijd best vaak auto’s op het parkeerterrein bij de uitkijktoren en als ik dan enthousiast naar boven loop om met mensen te praten is er niemand en als je dan over de reling kijkt zie je beneden mensen bij de vogelkijkhut lopen.

Donderdag 29 november was de ledenvergadering van Deltawind en daar spreek je altijd veel bekenden en enthousiaste mensen. Ik hoorde dat het wel tot 4 december kan duren voor de laatste wiek omhoog gaat omdat het steeds te hard waait. We kregen veel nuttige informatie en hoorden dat de investering van Deltawind in windpark Krammer volgend jaar al bijna dubbel wordt terugverdiend. Het meest blij was ik met een innovatiefonds van 1 miljoen om nieuwe duurzame zaken op te zetten die het eiland ten goede moeten komen.

De portier die er nu al vanaf het begin vaak is en met wie ik een band heb, was er deze week na een afwezigheid van weken ook weer en we hadden heel wat bij te praten.

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht

Resultaten vliegtest naderingsdetectie

Vanwege luchtvaartveiligheid moeten windturbines van obstakelverlichting worden voorzien. Windpark Krammer werkt aan een proef voor de inzet van een radarsysteem voor detectie van luchtvaartvaartuigen. Onderdeel van de proef was een vliegtest. Deze vond woensdag 23 mei plaats. De resultaten zijn nu bekend.

Vliegtest
Op woensdag 23 mei werden met een klein vliegtuig diverse manoeuvres uitgevoerd in de omgeving van Windpark Krammer. Voor de testvlucht werd een éénmotorig vliegtuig ingezet van het type Diamond DA40. De totale test duurde zo’n 2 uur. Tijdens de vlucht werd met mobiele meetapparatuur getest of het vliegtuig door de radar wordt gedetecteerd.

Resultaten
De resultaten van de pilot waren positief. Het radarsysteem zorgt naast veiligheid van de luchtvaart ook voor minder brandtijd van de verlichting. Hiermee lijkt de eerste horde genomen. Nu onderzoekt de projectgroep of dit ook voor de Krammer mogelijk is en op welke manier. Tegen het eind van 2019 hopen we op een positief resultaat. De uitgebreide resultaten van het onderzoek zijn hier te vinden.

Terug naar overzicht

Vanaf de uitkijktoren #59

Zondag waren we vroeg op de toren en bij 1 graden en een stevige wind was het niet erg comfortabel maar toch kwamen er veel wielrenners over de Philipsdam en eentje kwam ook nog naar boven om van het uitzicht te genieten. Met de opkomende zon was er een mooi schaduwspel van de kranen en de draaiende wieken op de schachten van veel windmolens en de blauwe kleuren van de tonnen van de mosselkwekerij bij molen 1 en 2 werden steeds feller. De wielrenner vertelde dat hij ook dichter was en inspiratie kwam op doen voor een gedicht over de transitie waar veel mensen zo mee bezig zijn. Hij had in de krant gelezen over de Engelse uitdrukking “a Marmite effect” dat betekent dat er over iets totaal verschillende meningen naast elkaar bestaan. Marmite is een bruin smeersel dat uit afval van bierbrouwerijen wordt gemaakt en vooral de Engelsen vinden het of erg lekker of heel vies. Ik ben er dol op en omdat mijn dochter bij de producent Unilever werkt heb ik er een muismat en een muis van voor mijn laptop. Volgens de dichter is het met windmolens precies hetzelfde; je bent er voor of tegen en blijft dat en bent nauwelijks bereid naar de andersdenkenden te luisteren. Met een gezin kun je vredig aan tafel zitten en iedereen vrij laten wat hij op zijn boterham smeert en zo zou dat ook moeten met mensen die in plaats van voor de molens gaan voor zonnepanelen of aardwarmte.

Ik kreeg een boeiende vraag van een jongen die met zijn vader op de toren kwam kijken. Waarom staat er op het terrein bij molen 13 waar alles voor molen 8 klaar ligt nog een betonnen ring terwijl de schacht al op hoogte is. Zijn ze een ring vergeten of is er eentje teveel afgeleverd? Ik weet het niet en beloofde het te zullen navragen. Via de website Windpark Krammer kun je vragen stellen en dat deed ik op zondagavond en maandag ochtend had ik al antwoord. De hoogte van molen 8 is correct en de losse ring bij het opslagterrein bij molen 13 is of afgekeurd door een beschadiging of een resterend reserveonderdeel. Er staan op het opslagterrein bij de pompgebouwen alleen nog ringen voor molen 23. De gondelonderdelen en de wieken voor molen 23 wachten bij molen 27 naast de laatste wiek voor molen 26.

Dinsdag ging de zon heel mooi onder en maakte ik heel wat foto’s van de windmolens met de rode luchten op de achtergrond.

Woensdag sprak ik een wat oudere man uit Zwolle die te vroeg was voor zijn afspraak op St. Philipsland en daarom even op de uitkijktoren kwam kijken. Hij vertelde dat hij 40 zonnepanelen op zijn huis en schuur had en tot heden het overschot aantrekkelijk kon terug leveren aan zijn energiemaatschappij maar dat dit straks niet meer mogelijk is. Hij was erg geïnteresseerd in duurzaamheid en ik vertelde enthousiast over 29 jaar coöperatie Deltawind en over het waterstofplan voor ons dorp. Hij vond dat de ontwerpers van het Krammerplan zo speels de dijken en wegen langs de molens hadden ontworpen. Niet die rechte lijnen van Flevoland maar sierlijke bochten omgeven met water. Ik heb hem maar niet verteld dat die dijken er al vanaf het begin liggen en de bekkens vormen voor de zoet-zout scheiding in de sluizen.

Om de wieken en de drie onderdelen van de gondel van het opslagterrein bij molen 13 naar molen 8 te brengen zijn speciale transportwagens nodig die meestal met afstandsbediening werken maar vandaag een echte bestuurder kregen om vanaf het opslagterrein bij molen 27 naar dat van molen 13 te gaan.

De portier had het druk en daarom gingen we maar niet de site op en maakten ook geen praatje.