Vanaf de uitkijktoren #65

Allereerst wens ik alle lezers een gezond en energierijk 2019.

 

De Krammermolens zullen daar zeker aan bijdragen want de meeste molens draaien volop en als ik zie hoeveel mensen zonder halverwege even te moeten rusten de uitkijktoren vlot beklimmen besef ik dat er nog veel gezonde mensen zijn. Natuurlijk zegt dat alleen iets over hun lichamelijke conditie maar als je op de toren met bezoekers praat blijken de meesten ook geestelijk goed in orde en staan ze positief in de wereld en zijn enthousiast over duurzame energie.

 

Deze week sprak ik drie Belgen die met forse telelenzen de toren beklommen waren en vooral aandacht hadden voor de natuur rond het windpark. Gelukkig liepen er twee reeën bij molen 31 en zaten er twee buizerds bij de portiersloge en konden ze mooie foto’s maken. Ik vroeg hen hoe ze over windmolens dachten en ze waren niet erg geïnteresseerd en dachten dat België het met zijn kerncentrales nog wel een eeuw zou kunnen redden, zeker nu er op dat gebied veiligere centrales mogelijk zijn.

 

Oudejaarsdag was gewoon druk maar uiterst gezellig op de toren. Eerst een opa met twee kleinkinderen die vooral kwamen om de trappen op te rennen. De kinderen logeerden een weekje bij hun grootouders omdat hun ouders naar de zon waren. Oma was na drie dagen uitgeteld en deed nu een middagdutje en opa probeerde de kinderen op de trappen wat af te matten zodat ze straks bij oma wat rustiger waren. Een daagje bij je kinderen in hun eigen huis oppassen is heel anders dan twee drukke kinderen een week in je eigen huis. Waarom zijn de meeste kleinkinderen toch altijd zo vroeg wakker en krijgen bij het naar bed gaan opeens heimwee?

 

Een familie uit Zwijndrecht kwam met drie auto’s en behalve oma, die lekker naar radio 4 bleef luisteren, kwam iedereen de toren op. Ze hadden geen interesse in duurzame energie maar kwamen naar boven om naar de sluizen te kijken. Een broer was schipper en kwam met zijn grote schip vanaf Bruinisse en moest door de sluis richting het Volkerak. Ze volgden het schutten aandachtig. Straks gingen ze met z’n allen naar de Volkeraksluizen en daar kun je gemakkelijk parkeren en zou de gehele familie aan boord gaan en meevaren naar Zwijndrecht om daar met elkaar de jaarwisseling te vieren. Ze verheugden zich vooral op de weerspiegeling van al het vuurwerk in de Merwede.

 

Er kwam ook nog een lid van Deltawind kijken hoe het met zijn investering in obligaties van het park ging. Hij was zeer tevreden dat de bouw binnen de tijd en binnen het budget verlopen is en ronduit trots dat er al zoveel molen zijn overgenomen en stroom produceren. Net als veel andere leden die ik spreek was hij wat onzeker hoe het nu verder moet met Deltawind nu er straks geen ruimte meer is om van de opbrengst uit eerdere investeringen nieuwe molens te bouwen omdat alle bouwlocaties op het eiland vergeven zijn. Natuurlijk komen er nog drie molens bij Oude Tonge, drie bij Nieuwe Tonge en worden de twaalf bij Ooltgensplaat door 7 nieuwe grotere molens vervangen maar wat daarna. Onze doelstelling is de duurzaamheid van ons eiland maar waar moet je straks in investeren? Er schijnt geen ruimte meer te zijn voor zonnevelden omdat die misschien nog meer dan molens het landschap aantasten. Ik noemde de deelauto’s, de zeewierkwekerij, de duurzame besteldiensten, de getijdencentrale, het waterstofproject en de hulp bij de transitie maar het verdienmodel was hem minder duidelijk dan bij gewoon windmolens waarbij we het kunstje al goed in de vingers hebben en een goede band met veel partijen hebben. Ik moest toegeven dat het minder zeker is maar dat de oorspronkelijke leden van Deltawind uit idealisme handelden en bewust het risico namen van investeren in een betere wereld en dat die gedachte onze leidraad moet blijven en niet het winst maken. Wat ben ik blij met het miljoen dat de ledenvergadering heeft goedgekeurd voor een fonds dat mag werken aan projecten waarbij niet vooraf duidelijk is dat het ons geld gaat opleveren. Met een trots gevoel over onze coöperatie liepen we samen de trappen af richting 2019.

 

 

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht

Nieuwste aflevering Krammerdocumentaire online

Op de Krammer zijn Enercon E-115 windturbines gebouwd. Waarom is juist deze turbine zo geschikt? Pim Veth gaat in Aurich naar het bezoekerscentrum van Enercon en bespreekt met Klaas Guldie waarom juist voor deze windturbine gekozen is en hoe hij precies werkt. Bekijk deze nieuwste aflevering nu hieronder!

 

Terug naar overzicht

Vanaf de uitkijktoren #64

Onder het kerstdiner met kinderen en kleinkinderen wordt onder meer het afgelopen jaar geëvalueerd en komen tal van mooie en minder mooie momenten weer voor het voetlicht. We hadden niets te klagen in deze wereld vol gevaren, nepnieuws en uitvergrotingen van verschillen terwijl het grootste deel van de wereldbevolking toch vredelievend is en veel idealen deelt. Wat is het dan mooi dat je als opa met al je kleinkinderen de uitkijktoren van de Krammer kunt beklimmen en hen te tonen wat er hier het afgelopen jaar vol enthousiasme door erg betrokken medewerkers uit diverse landen gebouwd is. Ik besefte dat er vorig jaar nog geen enkele molen aan de overkant van de weg over de sluizen stond en dat molen 4 net klaar was en molen 28 pas enkele segmenten hoog. Dit enorme werk is niet alleen belangrijk voor schonere energie maar ook om te laten zien wat een coöperatie van idealisten in de energietransitie kan betekenen. Onlangs was ik in Bussum bij het evenement HIER opgewekt waar meer dan 400 energiecoöperatie aanwezig waren met mooie voorbeelden hoe je ook de minima bij de transitie kunt betrekken want zij zijn momenteel de dupe van het verhogen van de gasprijs om de subsidies aan duurzame projecten te bekostigen. De afgelopen weken werd er in de pers vol lof gesproken over hoe een grote energiemaatschappij de boeren de helpende hand toesteekt door hun asbestdaken gratis te verruilen voor daken met zonnepanelen in ruil voor twintig jaar de stroom van dat dak. Lijkt natuurlijk prachtig maar wie gaat hier goed aan verdienen en de subsidies opstrijken en moet de boer blij zijn dat hij over 20 jaar die bijna versleten zonnepanelen gratis krijgt? Misschien is het verwijderen en afvoeren van die panelen dan wel duurder dan het verwijderen van het asbest maar dat mag ik niet zeggen want ik ben niet deskundig en alleen wat wantrouwend als grote maatschappijen met prachtige voorstellen komen en vraag me dan af of een coöperatie van omwonenden dat trucje niet ook moet kunnen.

 

Nu het indrukwekkende bouwen van de molens klaar is krijg ik meer aandacht voor al die andere werkzaamheden die nodig zijn om dit windpark tot een succes te maken. Ik denk daarbij aan de directie en hun medewerkers maar ook aan de talrijke onderaannemers die steeds op tijd klaar staan met kranen, brandstof, rijplaten, afzethekken, kabelsleggen, vervoer begeleiden en natuurlijk voor de funderingen zorgden. Nu is de opruimploeg erg actief en komt er langzaam weer meer natuur terug tussen de molens en ben ik verrast door de reeën die de molens totaal niet schuwen. Ik blijf vragen krijgen over de scheve lantarenpalen maar dan  vertel ik dat ik verwacht dat ze binnenkort allemaal weer recht staan als al het grote materiaal het terrein verlaten heeft.

 

Als je ziet hoeveel stukgeslagen oesters er op de dammen liggen dan besef je dat de meeste vogels geen last hebben van de molens. Ik zoek steeds naar slachtoffers van de wieken maar heb ze nog niet gevonden maar mogelijk worden ze ’s morgens vroeg al opgeruimd bij een controlerondje. Naast de meeuwen zijn de scholeksters en wulpen ook veel aanwezig op de site en de ganzen wisselen erg al gelang het seizoen. In het voorjaar wandelen ze met soms wel 18 jongen over de weg en storen zich dan aan niemand. In het water naast de gewone eenden heel veel meerkoeten. Op land steeds meer fazanten.

 

Nu het vakantie is zie je meer gezinnen warm aangekleed naar de vogelhut gaan maar ook gewoon rondwandelen en reeën spotten. Niet iedereen beklimt de toren omdat de wind bovenop vrij spel heeft. Een vraag die vooral kinderen vaak stellen is waarom de ene molen wel licht in top heeft en de andere niet. Ik leg dan uit dat er veel mensen last hebben van vooral de rode knipperlichten als het donker is en dat we moeten kiezen tussen wettelijke eisen en verzoeken van omwonenden. Mogelijk worden de regels veranderd met hoeft het licht alleen aan als de radar een vliegtuig signaleert. Voorlopig branden er nog lampen op molen 1, 4, 5, 7, 8, 10, 19, 21, 24, 26, 28 en 35.

 

Ik mis de praatjes met de portiers en wens iedereen een goede jaarwisseling.

 

 

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

 

Terug naar overzicht