windpark, auteur op Windpark Krammer

Vanaf de uitkijktoren #58

Toen ik ging kijken bij de laatste wieken op het opslagterrein voor molen 23 waren ze bezig de twee delen van de wieken aan elkaar te zetten en werd er gehesen. Nu zijn er strikte regels als er gehesen wordt en dus was het terrein met rood/wit lint afgesloten en waren er twee sjofels om werknemers te borgen/zekeren als ze op de wieken moesten werken. Ik stond aan de kant te kijken om te fotograferen en er kwam een aardige veiligheidsman uit Polen bij me staan om te vragen wat mijn plannen waren en of ik besefte dat ik het verkeerde schoeisel aan had. Hij vertelde vol vuur over zijn mooie vaderland en zijn gezin. Hij kon thuis niet genoeg verdienen om zijn gezin goed te onderhouden en werkte nu al jaren in het buitenland en ging zo vaak als mogelijk naar huis waarbij na het passeren van de grens zijn hart al sneller ging kloppen. Zijn gezin was hier vorige week geweest en vooral zijn zoon van 8 had genoten van de grote kranen, de vele boten en het strand.

Het weer en vooral de wind zorgden deze week dat er niet zoveel spectaculairs op de site te zien was maar toch sprak ik een echtpaar op de uitkijktoren. Ze waren beide in de tachtig en liepen in warme kleren en goede regenjassen met waterdichte rugzakken en hun Nordickwalking stokken in de regen. Ze maakten een tocht van Rotterdam naar Antwerpen en liepen dagelijks vijftien tot dertig kilometer van hotelletje of B&B naar een volgend overnachtingsadres en lazen dan daar een mooi boek op hun e-reader of zochten op hun I-pad informatie over interessante plekken langs de route voor de volgende dag. Ze waren best onder de indruk van het Krammerproject en vroegen me waarom er in de sluizen geen stroom werd opgewekt door gebruik te maken van het hoogteverschil. Ik vertelde ze dat het hoogteverschil hier klein is en vooral bestaat uit eb en vloed en dat de getijdencentrale mogelijk in de Brouwersdam komt. Waarom deze niet in de Oosterscheldekering komt kon ik niet uitleggen.

Vrijdag mocht ik met andere vrijwilligers namens Deltawind in de stand staan op de Visionbeurs in Ouddorp. We staan er niet zo zeer om leden voor de coöperatie te werven maar om uitleg te geven over onze idealen rond de verduurzaming van de wereld en met name op het eiland. Was het vroeger alleen windenergie, nu alle plekken voor molens vergeven zijn richten we ons op veel meer zaken en een prachtige Glossy van Deltawind hielp daar enorm bij. De meeste bezoekers aan onze stand waren al lid en dan spraken we vooral over de omzetting van leningen naar obligaties. Veel hadden begrepen dat deze ingreep moest van de autoriteit financiële markten en zullen rustig afwachten maar een aantal vooral ouderen wilden liever uitstappen en daar toonden we begrip voor. Opvallend was dat er geen enkele tegenstander van Deltawind bij ons langs kwam. Natuurlijk vinden een aantal mensen molens horizonvervuiling maar ze toonden zeker begrip voor onze pogingen de duurzaamheid van het eiland te vergroten en dat vraagt nu eenmaal ook offers. We maakten een idealistische dame uit Melissant blij met wijzen op het postcode-zonnedak op de bassins van de Nollestee en luisterden met genoegen en geduld naar alle verhalen van bezoekers over wat ze allemaal al gedaan hadden met zonnepanelen, zonneboilers, warmtepompen, warmtewisselaars, isolatie van vloeren en muren en dan vroegen we aan het eind van hun verhaal of ze nu ook bewuster en zuiniger leefden met eerder een trui aan, minder reizen en minder vlees eten en dan bleef het toch vaak even stil.

We hadden ook tijd om zelf even een rondje op de beurs te lopen en spraken vele bekenden van vorige keren. Je merkt wel dat duurzaamheid bij veel bedrijven een rol speelt en dat veel mensen een graantje willen meepikken bij de energietransitie .We waren het als vrijwilligers er over eens dat vooral het publiek nu veel meer aandacht heeft voor ons milieu dan andere jaren. Het leeft gewoon op ons eiland.

Er zat toen ik naar de uitkijktoren ging een portier bij de ingang die ik nog niet kende en we maakten een praatje. Hij werkt meestal bij andere sluizen van Rijkswaterstaat en toen ik vroeg of hij net als veel andere portiers vissen als hobby had antwoordde hij ontkennend en had liever niet dat ik zijn bijzondere hobby op dit blog meldde.

De volgende foto’s zijn uit een kraan gemaakt:

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht

Vanaf de uitkijktoren #57

Ik heb goed nieuws voor al die omwonenden die zich storen aan de rode knipperlichten op een aantal molens van Windpark Krammer. Het devies van Deltawind is niet alleen de wereld verduurzamen maar ook luisteren naar mensen omdat je samen verder komt dan wanneer je alleen op je eigen standpunt blijft staan. Er is onderzoek gedaan of het mogelijk is om met een radar vliegtuigen in de wijde omgeving te detecteren en dat schijnt gelukt te zijn. Als nu de regelgevende instanties akkoord gaan kunnen de knipperlichten uit en gaan ze alleen nog aan als er een vliegtuig in de buurt komt. Nu zult u zeggen dat u ’s avonds en ’s nachts vanuit uw huis bijna continue vliegtuigen ziet overvliegen en dat u dus nog steeds continue last heeft van de knipperlichten die je in een gebied met een straal van 20 kilometer kunt zien. Nee, de grote vliegtuigen hebben zelf radar aan boord en hebben geen knipperende lampjes nodig om veilig wat lager te vliegen. Veel mensen zullen blij zijn als dit plan wordt goedgekeurd.

Het is deze week herfstvakantie in Zuid-Holland en dus zagen we weer heel wat gezinnen op de uitkijktoren. Er is de laatste tijd veel publiciteit over verduurzaming van ons land en je merkt mede daardoor dat ook veel jongeren er mee bezig zijn. Het blijft altijd weer boeiend om aan jongeren te vragen of zij zelf ideeën hebben om de opwarming van de aarde tegen te gaan en dan krijg je vaak heel interessante betogen. Soms praten ze medeleerlingen na zoals het plan van een meisje van Flakkee die al die vervuilende diesels van bezorgdiensten wil vervangen door elektrische auto’s die de pakketjes op twee centrale plekken op het eiland oppikken. Dat werkt al in Nijmegen en als hier wat grote bedrijven en de gemeente aan zouden meewerken kan het van de grond komen. Bijzonder ook dat er jongeren terugkijken naar de tijd van hun grootouders toen je tevreden was met één kachel, dikke truien en voedsel uit je eigen omgeving. Verspillen we nu niet veel te veel energie? Een stoere jongen die met een knetterende bromfiets de uitkijktoren aandeed vertelde me dat hij zich er over verbaast dat de bevolking veel meer met verduurzaming bezig is dan de industrie die toch nog steeds voor de grootste vervuiling van de wereld zorgt.

Nu molen 26 bijna klaar is en molen 8 bijna op hoogte is rest ons alleen nog molen 23 die in rap tempo de kraan naast zijn eerste drie ringen ziet verrijzen. Wat zal dat een verandering zijn als al die activiteit van kranen en transport van onderdelen stopt. Ook heeft GMB al veel natuurgebied dat tijdelijk gebruikt werd voor opslag weer opgeruimd en in de oorspronkelijke staat teruggebracht. Ik probeerde er achter te komen hoe het staat met de plannen voor drijvende zonnepanelen in het zoute opslagbassin en met een grote accu voor opslag van elektriciteit als de productie van de molens erg groot is maar kon de juiste mensen niet vinden. Ik zie na alle enthousiaste verhalen van onder meer de Hoogovens over de productie van waterstof als schone energieleverancier ook best mogelijkheden voor een waterstoffabriek op de Krammer maar dat is natuurlijk niet aan mij.

Aan de voet van de uitkijktoren sprak ik met een matroos die stond te wachten op een binnenvaartschip waar hij straks in de sluis aan boord moest gaan. Hij werkt al jaren op de binnenvaart en droomt van een eigen schip maar die droom kan hij niet delen met zijn vriendin die graag aan de wal wil blijven wonen. We spraken over verduurzaming van schepen en hij wist veel te vertellen over nieuwe brandstoffen maar vreesde de concurrentie van schepen uit landen die niet zo met het milieu bezig zijn en met goedkope vieze olie varen.

Ik vroeg aan de portier of ze genoot van al die jonge mannen die de gehele diensttijd van haar zich komen aan- en afmelden terwijl zij op de computer al hun persoonlijke gegevens kan inzien. Het deed haar weinig want ze had al 7 jaar een lieve vriend.

Terug naar overzicht

Vanaf de uitkijktoren #56

Deze week stond voor mij in het teken van de koninklijke stoet die dinsdag 16 oktober over de Philipsdam dus onder de uitkijktoren door reed. Ik had een tip gekregen en was natuurlijk paraat om daar een foto van te maken. De eerlijkheid gebiedt me te vertellen dat de koning en de koningin niet in het busje zaten want zij voeren met de commissaris van de koning met een politieboot van Bruinisse naar St.Philipsland om daar te worden ontvangen door de oud-voorzitster van het Krammerproject die nu burgemeester van Tholen is. De rest van het gezelschap zat wel in de stoet die ik fotografeert heb. Ik ben nog even wezen zwaaien toen ze naar St. Annaland reden en sprak daar heel wat families die een glimp van het gezelschap wilden opvangen. Ze verwachtten een open auto met een zwaaiende vorst en vorstin en wilden niet geloven dat na het passeren van auto’s van de bewaking en twee geblindeerde busjes het echt voorbij was. Ik hoorde later dat het voor een deel van hen toch een zeer geslaagde dag geweest is want in Tholen was genoeg ruimte om de koning en zijn gemalin te zien.

Ook heb ik afscheid genomen van een werknemer van het project die mij het afgelopen jaar vele hele mooie foto’s heeft gestuurd vanaf plaatsen waar ik niet mag komen. Men wordt geacht tijdens het werk niet te fotograferen maar ik heb op vele mobieltjes van werknemers prachtige foto’s gezien maar mag die helaas hier niet publiceren. Omdat ik op het laatste filmpje van de site wel opnames vanuit een molen gezien heb stuur ik nu toch wat foto’s vanuit de hoogte in en wacht maar af of ze geplaatst mogen worden.

Het was deze week herfstvakantie in het Zuiden en daarom trof ik hele gezinnen op de toren. Een gezin uit Eersel bij Eindhoven maakte een tripje naar Den Briel met voor iedereen een stop. De vader wilde naar het Quackjeswater voor de lepelaars die volgens mij al naar het Zuiden zijn vertrokken, de zoon wilde naar Den Briel vanwege de Watergeuzen uit de geschiedenis, de dochter naar de zeehondjes in Stellendam en de moeder had de uitkijktoren hier uitgekozen. Ze werkt bij Rijkswaterstaat en heeft meegewerkt aan het Kierbesluit maar ook aan plannen rond de Krammer en de nieuwe zoet-zout water scheiding in de sluizen. Ze waren erg geïnteresseerd in dit Windpark en vooral dat het voorkomt uit particulier initiatief van een deel van de bevolking. Zij hebben vooral last van vliegtuiglawaai van vliegveld Eindhoven dat wat onregelmatiger is dan het geluid van windmolens.

Een verkoper van een agrarische zaadhandel uit Vianen komt hier ongeveer vier keer per jaar op de toren kijken naar de vorderingen van de molenbouw. Hij komt veel bij kwekers met grote kassencomplexen die ook erg bezig zijn te verduurzamen maar volgens hem is er nog geen ideale oplossing voor iedereen en is het totaal niet erg als er verschillende mogelijkheden naast elkaar komen. De een kiest voor aardwarmte en de ander voor warmtewisselaars, biogas of zonnepanelen en mogelijk straks ook waterstofgas. De stuw in de Lek bij Hagestein waar hij vanuit zijn huis op kijkt produceert sinds kort weer stroom na een langdurige uitval door een moeilijk te vervangen onderdeel en hij ziet ook mogelijkheden in de Oosterschelde kering. Hij geniet er vooral erg van dat zoveel mensen, zowel jong als oud bezig zijn met duurzaamheid en dat er geen hevige strijd heerst zoals destijds bij voor- en tegenstanders van kernenergie. Zelfs Trump schijnt deze week even te beseffen dat de mens een rol speelt bij de opwarming van de aarde en daarmee ernstige stormen veroorzaakt.

Een erg belezen bezoeker was afgelopen week naar de Buch-Messe in Frankfurt geweest en zag daar dat er ook steeds meer schrijvers aandacht krijgen voor de leefbaarheid op onze planeet. In zijn ogen is wat meer aandacht voor het milieubeleid erg nuttig maar zullen we ook aan de kloof tussen arm en rijk moeten gaan werken want grote verschillen in rijkdom wakkert spanningen in de wereld aan en vormen daarmee ook een grote dreiging.

De portier uit Brabant was deze week met zijn gezin naar een outdoor kamp in de Ardennen waar de kinderen konden fietsen, kanoën en abseilen, hij lekker vissen in de Ourthe en zijn vrouw tot rust komen in een saunacomplex.