Auteur: windpark

Vanaf de uitkijktoren #51

Het was voor mij een week met veel aandacht voor duurzaamheid. Ik sprak met verschillende bezoekers over de noodzaak om de opwarming van de aarde af te remmen want we zien er nu al steeds meer rampen door ontstaan. Een Hollandse man bezocht de uitkijktoren met zijn Filipijnse vrouw en ze vertelde over de enorme orkaan die nu over haar geboorteland raast met niet alleen windstoten van 300 km/uur maar ook vloedgolven en enorme wateroverlast. Er kwamen wel vaker, net als aan de oostkust van de VS, orkanen voor maar ze worden volgens deskundigen steeds heviger door de klimaatveranderingen.

 

Een bezoeker ziet de noodzaak van verduurzamen wel in maar denkt dat we het eerst moeten zoeken in schonere auto’s, boten en vliegtuigen, verminderen van de zeer vervuilende veestapel en energiebesparing en niet meteen onze woonomgeving volbouwen met molens. Ik gaf hem voor het eerste deel van zijn verhaal volledig gelijk maar vroeg hem vervolgens op welke manier hij groene energie wilde opwekken. Hij kwam aan met het oude plan voor de Markerwaard waarbij volgens mij ook molens nodig waren, met de getijdencentrale die in de Brouwersdam komt en aardwarmte met geotechniek. Mooi gedacht maar nu nog niet echt in bedrijf en gevaar voor aardbevingen waardoor nu projecten in Groningen en rond Venlo zijn stilgezet.

 

Een andere bezoeker kwam kijken of de drijvende zonnepanelen al in het grote bekken van het sluizencomplex Krammer liggen maar dat is nog lang niet zover. Hij dacht eerst dat al die drijvende blauwe tonnen van de mosselkwekerijen ook voor het opwekken van energie waren maar daar moest ik hem in teleurstellen. Ik vertelde over de meer dan 300000 zonnepanelen die nu op drie locaties op Goeree-Overflakkee worden aangelegd en die een enorme gebied aan de landbouw onttrekken. Ik vroeg hem of hij 30 voetbalvelden panelen mooier vond dan één windmolen en daar moest hij lang over denken. Hij begreep best de bezwaren van omwonenden van windmolens maar ook van zonnevelden en was blij dat de gemeente even geen nieuwe zonneparken toestaat. Als de zonneparken klaar zijn kunnen bijna alle huishoudens van het eiland op zonne-energie over en zullen we de stroom uit windmolens vooral exporteren.

 

Maandag bezocht ik in Stad aan ’t Haringvliet een avond van het verduurzamingsproject Energieke Regio Goeree-Overflakkee waar de plaatselijke ondernemers werden voorgelicht over de energietransitie van het dorp en de verschillende vormen van hulp en advies bij het verduurzamen van hun bedrijf. Er was best veel belangstelling en er werd veel informatie uitgewisseld en voor mij werd het duidelijk dat er meerdere wegen zijn om de doelstellingen van Parijs te halen maar dat samen werken en deskundige hulp vragen onontbeerlijk is. De sfeer en kleinschaligheid van het dorp leent zich in mijn ogen goed om voorop te lopen met vernieuwingen.

 

Natuurlijk kwamen er deze week ook heel wat mensen op de uitkijktoren om naar de vorderingen van de molenbouw te kijken. Molen 9 is nu al op hoogte en die kraan gaat straks voor zijn laatste klus hier naar molen 8. Molen 24 is nu ook klaar en de kraan wordt al weer afgebroken en gaat voor zijn laatste klus naar molen 23. Bij molen 25 is de gele kraan opgebouwd en worden al segmenten gehesen en daarna kan de kraan naar 26 en is het bouwen van de molens klaar. Minder opvallend maar wel degelijk spectaculair is het herstel van de natuur rond de bouwplaatsen. Hekken worden afgevoerd, “lego-stenen” opgeruimd en verharde terreinen weer in de oorspronkelijke staat terug gebracht. Als laatste zullen de lantaarnpalen weer recht gezet worden.

 

Donderdag bezocht ik de voorlichtingsbijeenkomst voor de Gemeenteraad waar onder meer de energieplannen van de gemeente werden toegelicht. De gemeente wil voorop lopen met duurzaamheid en meewerken aan tal van projecten zoals de pilot met waterstof in Stad aan ’t Haringvliet. Er werd verteld over de accu die bij nieuwe molens in de van Brienenpolder komt en over een waterstoffabriek omdat zelfs het voor 75 miljoen vernieuwde elektriciteitsnet op het eiland ontoereikend is voor full-electric. Biogas zal maar 5% van het eiland gas kunnen leveren.

 

Natuurlijk sprak ik ook weer met een portier over wat hij gaat doen als straks zijn werk er hier op zit. Hij is bezig met werk bij Dow in Terneuzen en zal dan dagelijks door de tunnel naar Zeeuws Vlaanderen moeten maar daar zijn minder files dan in de Randstad.

 

 

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht

Vanaf de uitkijktoren #50

Er kwam deze week een Frans echtpaar bij ons logeren en natuurlijk wilde ik uitgebreid over de windmolens van de Krammer praten en sprak over  “un moulin du vent” maar dat begrepen ze niet en dus zochten we het op. Een windmolen is een éolienne, een aérogénérateur of een hélice américaine maar éolienne wordt het meest gebruikt. Eigenlijk best een mooi woord en ze legden uit dat de naam komt van Eolys, de Griekse god van de wind. Een Fransman kijkt dus heel anders tegen een molen aan en wel als  iets goddelijks terwijl wij vinden dat die molenbouwers een klap van de molen hebben gehad omdat ze in ons uitzicht bouwen. Die Fransen ervaren het geluid van de turbine als het luiden van kerkklokken die je oproepen om de wereld te verbeteren en storen zich er veel minder aan. Fransen ervaren de slagschaduw als een duwtje in de rug om niet alles met de Franse slag te doen en dat brengt dat land vooruit. Een aérogénérateur klinkt ook genereuzer dan windturbine en hélice américaine is vertaald een Amerikaanse schroef en net zo praktisch als een Engelse sleutel. Wat kan een naam toch emotioneel het verschil maken.

 

Ik sprak een dominee die me in volle overtuiging verkondigde dat windmolens totaal onrendabel zijn en hun productiekosten binnen 10 jaar niet terug kunnen verdienen. Ik ben niet gewend om dominees tegen te spreken maar moest het nu toch echt doen. Ik zei dat hij dat vast niet uit een boek had en hij vertelde dat hij het van vrienden had gehoord. Ik heb hem toen maar uitgelegd dat als hij participeert in Deltawind zijn inleg in 15 jaar verdubbelt omdat onze molens wel degelijk rendabel zijn. Zoals een dominee betaamt liet hij zich niet door een leek overtuigen maar ik heb in ieder geval mijn best gedaan.

 

Op de toren spraken we een enthousiaste vogelaar die ’s morgens al drie ijsvogels, een visarend, een purperreiger en een zwarte wouw gespot had op ons eiland en nu vanaf de toren het prachtige natuurgebied op en rond de Krammer kwam bewonderen. Hij wees me op plekken waar lepelaars en zilverreigers gebroed hebben en waar de zeearenden hun nest hadden. Het nest is al lang verlaten maar vorige week had hij bij Sluishaven drie zeearenden tegelijk gezien en mogelijk was dat het stelletje uit dit nest.

 

Op de site spraken we met een functionaris die ook in en op de molens mag en prachtige foto’s en filmpjes op zijn mobiel toonde. Het mooist vond ik het inhijsen van een wiek gezien vanuit de gondel en een film waarbij je vanuit de top van een molen een soort panorama Mesdag te zien kreeg. Helaas mogen deze zaken volgens de regels niet op internet en dus mag ik ze hier op het blog niet tonen. Jammer want ook u zou onder de indruk zijn. Hij vertelde dat als de kraan bij molen 9 klaar is die als laatste klus molen 8 krijgt en dat de blauwe kraan van molen 24 straks als laatste klus naar molen 23 gaat. Bij kraan die nu bijna geheel afgebroken is bij molen 20 komt eerst naar molen 25 en gaat dan naar 26 en dan is het zetten van de molens klaar. We spraken nog over molen 3 die in overleg met de vogelvereniging nu nog niet gebouwd is maar na drie jaar evaluatie van het vogelbestand alsnog gebouwd zou kunnen worden maar dat gaf hij weinig kans omdat één molen bouwen erg kostbaar is in vergelijking met een serie van 34.

 

Nu iedereen gaat beseffen dat de grote klus over vier maanden klaar zal zijn wordt het interessant om van mensen te horen wat hun volgende klus zal zijn. Veel hopen op een klus dichter bij hun gezin maar veel beseffen dat het ook verder weg zal kunnen worden. We spraken een portier die bezig was om werk in het gevangeniswezen te zoeken voor als hij hier klaar is. We hadden een boeiend gesprek over onze rechtspraak, de duur en de zin van straffen en het grote probleem van mensen na het uitzitten van hun straf weer een plek in de maatschappij te bezorgen waar ze minder kans hebben om in herhaling te vervallen. We waren het er over eens dat zeker in ons land het slachtoffer en diens familie vaak minder aandacht krijgen dan de dader.

 

 

 

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

 

Terug naar overzicht

Veiligheidsoorkonde augustus

Jarek Matenczuk van Enercon & Nathalia Kruger van Fairwind waren de veiligste medewerkers van augustus!

 

Zij verdienden de oorkonde en VVV-cheques vanwege het feit dat zij het gesprek met medewerkers aan blijven gaan en niet stoppen tot het verhaal duidelijk is en er de juiste opvolging aan wordt gegeven. Zij zijn consequent, gedreven en op zoek naar het beste en veiligste resultaat. Er bestaan geen problemen, maar alleen oplossingen en verbeteringen. Ze zijn proactief en hebben hart voor de zaak. Gefeliciteerd Jarek en Nathalia!

Terug naar overzicht