Vanaf de uitkijktoren #47

Het aanhoudende mooie weer lokt veel toeristen om de uitkijktoren te beklimmen en te genieten van de prachtige omgeving en daarom spreken we nu ook andere mensen dan natuurfreaks, windmolenfanaten en kranenliefhebbers. Zo spraken we vier jongens die met hun scooters vanaf hun woonplaats op het in hun ogen saaie Tholen op weg waren om te gaan kamperen in Renesse. Daar komt veel jeugd uit alle windstreken en er is van alles te beleven. Ze hadden er echt zin in en renden even de 170 treden van de uitkijktoren op om wat energie kwijt te raken. Ze zwaaiden enthousiast toen ik vertrok. (zie foto)

 

Er kwam een man met een wat jongere vrouw naar boven die mij vriendelijk groette en meteen over de windmolens begon te praten. Hij vertelde uitgebreid over zijn kennis over groene energie en plotseling herinnerde ik hem weer. Hij kwam uit Kalmhout en ik had hem in het voorjaar hier op de toren gesproken over frituurvet en biogas en zijn vrouw die niets van zijn fanatisme over het milieu moest hebben. Ik vroeg aan de vrouw of ze opeens bekeerd was omdat ze nu met hem mee kwam maar ze begreep mijn vraag niet en de man legde uit dat dit niet zijn vrouw maar een vriendin was. Hij zat veel op datingsites en nam vrouwen meestal mee naar plekjes waar zijn vrouw nooit zou komen en deze uitkijktoren is zo’n plek. Ik begreep de hint en liet ze alleen op de toren achter.

 

Op een morgen kwam ik bij de toren en stonden er onderaan de trap wel acht racefietsen en twee keer zoveel schoenen met van die rare zolen waarmee je in je pedalen kunt klikken. Handig op de fiets maar reuze vervelend om mee trappen te lopen en daarom hadden ze hun schoenen uitgedaan en leek de toren wel een moskee met al die schoenen op de stoep. Ik ging snel naar boven om een praatje met de pedaleurs aan te knopen. Ze kwamen uit België en maakten een tripje door Nederland en vroegen mij of ik een leuke route wist van rond de 150 km. Zelf hadden ze bedacht om eerst naar Oude-Tonge te rijden en dan via Ouddorp over de Brouwersdam en Neeltje Jans richting Vlissingen om daar de pont te nemen naar Zeeuws Vlaanderen en dan weer naar huis. Ik vond het een prima keus maar gaf als alternatief om 11 uur het pontje vanaf Stad aan ‘t Haringvliet naar Nieuwendijk te nemen en dan door de Hoeksewaard langs ’s Gravendeel via de Moerdijkbrug Brabant in te gaan richting Antwerpen. Ze kozen toch voor hun eigen route en hadden tot mijn teleurstelling weinig interesse in schone energie en windmolencoöperaties.

 

Ik sprak nog met een werknemer van GMB die vertelde dat ze bijna klaar zijn met hun werk voor de fundering van de windmolens. Er was net bij molen 26 beton gestort en nu waren ze aan het opruimen. Hij vond het een leuke en uitdagende klus geweest en vertelde hoe zijn twee zoontjes via de website van de Krammer het bouwproces gevolgd hadden en wat teleurgesteld waren dat de bouwers van de molens meer aandacht kregen dan de werkers op en aan de grond. Hij vond mijn blog ook wat te veel op de masten gericht en daarom vandaag op de laatste foto een GMB-container.

 

Tot slot weer een praatje met een portier die net terug was van een visvakantie met zijn gehele schoonfamilie aan de Ourthe in de Ardennen. Ze doen dat al jaren en staan met tenten en caravans op een rustige camping aan de oever van het riviertje. De vrouwen praten, shoppen, zonnen en koken, de kinderen spelen in het water, maken kano-tochtjes , fietsen wat en doen aan abseilen bij een klimclub in de buurt en de mannen vissen op forel, praten wat of turen naar hun dobber en zorgen dat ze om vijf uur weer op de camping zijn voor het gezamenlijk een biertje drinken en dan lekker barbecueën.

 

Vanwege de wind kon er niet veel gehesen worden.

 

 

 

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

 

Terug naar overzicht

Vanaf de uitkijktoren #46

Net als vorige week ook nu weer veel toeristen op de toren. Het is met dat warme weer wat zwaar de toren op te klimmen maar dan geniet je boven wel van een fris windje en het prachtige uitzicht. Een familie uit Geel in België met een ADHD-jongetje dat meteen op de reling boven op de toren klom, vertelde dat ze hier vorig jaar rond dezelfde tijd op de toren gestaan hadden en dat er toen slechts één toren geheel klaar was. Ze waren erg onder de indruk van wat er allemaal in één jaar kan gebeuren maar ik vertelde dat we lang wel vijf kranen tegelijk aan het werk hadden en er soms ook in het weekend is doorgewerkt. Het gezin zit al vier jaar op dezelfde boeren camping op Schouwen en de kinderen genieten daar enorm en hebben zelfs geen behoefte om naar het strand te gaan want op een boerderij is altijd wat te doen. Natuurlijk sprak ik met hen over duurzaamheid. Ze vonden dat in hun land de industrie, toch de grootste vervuiler, erg buiten schot blijft en er wel veel van de burgers wordt verwacht.

 

Ik nam ook een keer twee dorpsgenoten mee die nog nooit op de uitkijktoren waren geweest maar wel lid zijn van Deltawind en ook de plannen in ons dorp om vroeg te zijn met de transitie volgen. Ik wees ze de locatie waar we van dromen om een waterstofmolen te mogen bouwen met dan een leiding naar ons dorp die meteen als opslag kan dienen voor als het een keer niet waait. Het zijn allemaal dromen want zowel de techniek, de regelgeving en de financiering zijn er nog niet klaar voor  maar plannen maken mag toch altijd. Ze waren onder de indruk van alle molens die je vanaf de toren kunt zien. Niet alleen de nu nog 28 van windpark Krammer maar ook de 3 van Herkingen, de 4 van Nieuwe Tonge, de 7 van de Johannespolder, de 4 van Stad, de 11 van de Volerak Sluizen, de 14 van Dinteloord, de 12 van Ooltgensplaat en dan nog een aantal in West Brabant, op St. Philipsland en op Schouwen. Ze waren het er over eens dat het voor de bevolking nu wel genoeg is en dat we aan alternatieven moeten gaan denken. Ik wees ze op het bekken naast de sluizen waar drijvende zonnepanelen kunnen komen maar zij hoopten meer op een getijden centrale  in de Brouwersdam en het project van proefturbines aan het begin van de Grevelingendam.

 

Ik  sprak ook een Bulgaar, die goed Engels kon en hier in de landbouw werkt. Hij had zijn gezin voor een korte vakantie naar  hier laten overkomen en toonde ze nu wat hoogtepunten van Nederland. Natuurlijk was hij al in Amsterdam  en  bij Kinderdijk geweest maar zijn kinderen vonden de Krammermolens toch mooier. Ik zei dat ik hoopte dat meer toeristen daar zo over gaan denken en dat het lekker druk bij de uitkijktoren wordt en er ook horeca bij komt. De Bulgaar adviseerde me mijn landgenoten op te roepen om ook eens in Bulgarije te gaan kijken want daar is prachtige natuur en nog veel te weinig toerisme. Hij hoopt ooit in zijn eigen land een B&B te beginnen en dan meer bij zijn gezin te zijn.

 

De kraan van molen 22 is geheel afgebroken en staat in de opslag. Ik gok dat hij naar molen 9 of 23 gaat want op die plaatsen staat al een eerste ring. Zie foto’s.

 

Er gebeurt nu zo weinig op locatie Noord, dat de portiersloge er is weggehaald en je via een intercom je moet melden bij de portier van bij de toren of bij molen 27. Je krijgt dan geen parkeerkaart meer maar moet je wel afmelden als je weer weg gaat. Bij molen 19 was donderdag alles klaar om te gaan hijsen maar de weersverwachting was wat onzeker en ik weet niet of de wiek er inmiddels aan zit.

 

 

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht

Veiligheidsoorkonde juli

In juli is de veiligheidsoorkonde verdiend door de enige vrouwelijke vrachtwagenchauffeur op site. Annette Höfer van de Firma Neeb verdiende de oorkonde en de VVV-checques en ontving deze uit handen van HSE officer Gerrit Jansen.
 
Anette valt op door haar rustige manier van handelen en overweegt elke keer bij het rijden of iets wel of niet kan. Ze stapt dan uit, controleert of het kan en rijdt pas verder nadat ze het zelf heeft gecontroleerd.

Overzicht
Ze blijft het overzicht goed bewaken, corrigeert regelmatig collega’s, maar is ook een zeer goede chauffeur. Met name nu de logistiek op het hoogbekken een grote uitdaging is, vallen haar stuurkunsten en haar rustige handelingen op.
Terug naar overzicht