Hoe werkt dat nou precies met het hijsen van een rotorblad? En zou het niet superleuk zijn om dat vanaf bovenin een windturbine te volgen? Presentator Pim Veth bracht in deel I van deze aflevering met chauffeur Harry een rotorblad naar de Krammer. In deze aflevering zien we hoe dit blad gehesen wordt. Gelukkig hebben de bouwers geen hoogtevrees. Maar of Pim ook zo goed tegen de hoogte kan? Bekijk dit en meer in de nieuwste Krammerdocumentaire hieronder!
Wat een prachtig weer voor alle toeristen die hier vanwege de brede stranden naar toe trekken en zo de plaatselijke economie steunen. We zien nu op de toren ook meer toeristen en die zijn meestal wel in voor een praatje. Zo spraken we deze week een Engelse familie met twee kinderen die op een camping in Ouddorp stonden maar de wind te hard vond voor een bezoek aan het strand en daarom maar een rondje reden. Ze waren ’s morgens naar de markt in de Sommelsedijkse Voorstraat geweest en hadden toen ook het Streekmuseum bezocht. Ze waren onder de indruk van de 3D-film over de Watersnoodramp van 1953 die daar vertoond wordt en ik kon hen vertellen dat de film genomineerd is voor een Gouden Kalf. Daar hadden ze nog nooit gehoord want dat is een Nederlandse onderscheiding. Ik kon mijn verhaal over de 34 molens en de coöperatie weer eens kwijt.
We spraken ook weer vele mensen met extra belangstelling voor alternatieve energiebronnen nu rond het klimaatakkoord zo veel publiciteit is. Iemand vroeg wat we met die betonnen molens gaan doen als ze te oud geworden zijn. Voor metalen molens gold altijd dat de sloopprijs veel lager is dan de oud-ijzer prijs en dat het dus altijd loont om ze af te breken. Deze week is er een convenant tussen overheid en de betonindustrie gesloten over de verwerking van oud beton en dat nieuw beton voortaan 10% oud beton zal moeten bevatten. We blijven later dus niet zitten met wegrottende betonnen molens in het landschap. Ook was op het journaal dat waterstofgas een goede vervanging voor aardgas is in oude huizen en binnensteden. Ik kon trots vertellen dat mijn dorp Stad aan ’t Haringvliet daar al actief mee bezig is.
Twee oudere dames op elektrische fietsen kwamen ook puffend de toren op om rond te kijken. Ze hadden vroeger op St. Philipsland gewoond en waren nu aan het logeren bij een oud-klasgenoot die nog op de boerderij van haar ouders woonde. Ze hadden veel verhalen over hoe het vroeger, voor de Philipsdam, was en dat ze vrijdagsavonds met de pont het Zijpe overstaken om naar een discotheek in Bruinisse te gaan en het soms zo laat werd dat ze jongens moesten zoeken die hen via de Zeelandbrug en Bergen op Zoom thuis brachten. Ze waren onder de indruk van al die molens en vonden de locatie beter dan vlak bij een bebouwde kom.
Ook deze week kreeg ik weer vragen die ik niet kon beantwoorden. Natuurlijk ook weer over die scheve lantaarnpalen om het transport van segmenten en wieken mogelijk te maken. Waarom blijven ze scheef staan nu de molens aan die zijde van de autoweg al lang klaar zijn? Ik weet het niet. Ook vragen over de drie ringen met apparaatjes op molen 4. Zijn dit extra lampen want maanden geleden brandde er lampen op de eerste ring of zijn het detectiecamera’s voor vogels en vleermuizen? Ook dat wist ik niet.
Als je op de bijgaande foto’s kijkt zie je dat het servicegebouw zijn voltooiing nadert. Dat molen 21 klaar is en de kraan afgebroken wordt. De gele van kraan die bij 17 afgebroken is wordt nu bij bouwlocatie 19 weer opgebouwd en de blauwe kraan, die vorige week in de opslag was wordt nu bij bouwlocatie 22 opgebouwd. Ten slotte wordt er deze week beton gestort bij bouwlocatie 25.
Omdat het gisteren hard waaide was het rustig bij de drie ingangen en spraken we alle drie de portiers wat uitvoeriger dan anders. De eerste vertelde dat hij nu nog bij zijn moeder woont, maar volgende week op zich zelf in een appartement gaat wonen. Dus geen tuin meer om te barbecueën met vrienden maar alleen een balkon maar vrienden genoeg met wel een tuin dus dat is geen probleem. De vrouwelijke portier was trots op haar mini die naast de portiersloge stond te glimmen en de derde portier met zijn Brabantse gemoedelijkheid heeft altijd veel belangstelling wat er op de site gebeurt. Hij vertelde dat hij dit jaar 25 jaar getrouwd is en al ver in de veertig is. Toen ik vertelde dat ik hem half de dertig schatte streek hij over zijn wangen en zei: Oil of Olaz.
Meer vanaf de uitkijktoren lezen?
Het verbaast me steeds meer dat er zoveel bezoekers van de uitkijktoren echt serieus bezig zijn met de energietransitie en duurzaamheid. Vandaag sprak ik een man uit Middelburg die in een appartementencomplex woont dat de bewoners zelf van het gas willen halen. Ze hebben 90 zonnepanelen op het dak gelegd en de isolatie wat verbeterd en hij kookt nu met inductie en verwarmt full-electric en gebruikt met vier andere stellen al 6 maanden geen gas meer en aan het eind van het jaar kan het gehele gebouw van het gas af.
Gelukkig voer je ook heel andere gesprekken. Zo vertelde ik een bezoeker tijdens een gesprek over verwarming dat ik 10 gevelkachels in de kamers heb en dat de rest geen verwarming heeft. Ik doe alleen de kachel aan in de kamer waar we verblijven en dus zijn mijn energiekosten in verhouding erg laag, want ik heb geen warmte verlies via CV-leidingen in de altijd tochtige gang. De overheid vindt mij slecht en kent energielabel Z voor maar ik ben toch duurzaam bezig in mijn ogen. De man vroeg of ik ook een kachel op de WC had maar die heb ik niet. Dat leek hem een ramp want hij leest altijd op de WC omdat je daar niet gestoord kan worden en hij vertelde over de boekenkast die hij op de WC gemaakt had met Donald Duck’s , Kuifjes en Lucky Luck’s voor de jeugd, gedichten voor zijn vrouw en korte verhalen voor hem zelf. Ook vertelde hij dat ze gelukkig ook een toilet op de badkamer hadden zodat je nooit haastig hoeft te lezen.
Vandaag moest ik mensen teleurstellen. Een man klom met drie zoontje de uitkijktoren op en vertelde me dat hij net met zijn gezin op Goeree Overflakkee was komen wonen en hij had over Deltawind en het Krammerproject gehoord. Hij wilde graag lid worden maar dat kan even niet omdat de statuten op verzoek van de autoriteit financiële markten gewijzigd worden. Ik adviseerde hem de website van zowel Deltawind als Windpark Krammer te blijven volgen. Ook kwam er iemand die gehoord had over het zeearend nest en nu het jong met zijn superkijker wilde zien. Ik moest hem vertellen dat het jong al een week geleden was uitgevlogen. Een frequente bezoeker zag de blauwe kraan (van molen 15) in opslag staan en vroeg me waarom deze kraan niet bij een nieuwe bouwput van de resterende negen molens gebruikt wordt. Ik wist het antwoord niet en vroeg het aan de portier en aan een werknemer van Enercon maar die wisten het ook niet en toen we de projectleider belde was hij vanwege een vergadering helaas niet bereikbaar dus we wachten maar gewoon af.
Er kwam ook een wat ouder echtpaar met kleding uit de vijftiger jaren op de toren kijken. Ze moesten, mede door hun overgewicht, enorm hijgen toen ze boven aankwamen en vertelden met een zwaar Amerikaans accent dat ze Nederlandse wortels hadden. Beider ouders waren na de oorlog geëmigreerd naar de VS en hadden daar een nieuw bestaan opgebouwd maar bleven heimwee houden naar ons eiland. Hun ouders waren alle vier overleden en nu kwamen ze de as van zijn ouders uitstrooien in hun geboortedorp en maakten ook van de gelegenheid gebruikt ons eiland nader te bekijken en familieleden te bezoeken.
Er zijn overdag drie portiers op de locaties en er is er altijd wel eentje in voor een praatje. Er zijn er die het bouwproces niet volgen en alleen strikt hun werk doen maar ook die heel erg geïnteresseerd zijn en veel over de bouw en duurzaamheid in het algemeen weten te vertellen. Zo spraken we vandaag over het vage energieakkoord van de overheid dat nog zoveel vragen open laat. Maar laten we blij zijn dat er in ieder geval een begin is gemaakt.
Meer vanaf de uitkijktoren lezen?
