windpark, auteur op Windpark Krammer

Vanaf de uitkijktoren #39

Vandaag was er weer een groep biologen die geen molens zagen staan maar alleen plantjes. Ze kropen op hun knieën om te kijken en te fotograferen. Vroeger had je dan een botanische atlas om met determineren achter de naam van het plantje te komen maar tegenwoordig met je mobieltje heb je app’s en foto’s en zoekt de hele wereld met je mee als je een foto plaatst.

Het servicegebouw schiet lekker op en zou qua bouw met al dat hout ook in een wildpark in Afrika kunnen staan. We blijven benieuwd welke twee vlaggen er straks zullen wapperen. Ik wilde een praatje met de werklui maken over het gebouw maar ze hadden het te druk met de overwinning van België op het WK in Rusland. Ik hoorde op de radio dat het niet mee doen van ons land de reclameindustrie, de prullariawinkels , de TV-winkels en de tijdschriften 300 miljoen kost. Toch handig dat een aantal Nederlanders met voetbalcapaciteiten ook nog ergens een Marokkaans paspoort hadden liggen en nu daar in de nationale ploeg zitten en toch naar Moskou zijn.

Ik sprak een kranenfanaat die voor de mobiele kranen kwam maar hij was net te laat want de laatste was net klaar met molen 27 en al voor een deel onttakeld en op 19 juni vertrok deze ’s morgens helemaal. We blijven nu achter met de drie vaste kranen die nu nog bij molen 15, 17 en 21 staan en die zullen de resterende molens 8, 9, 19, 20, 22,23, 24, 25 en 26 wel bouwen. Als je ziet dat de dam aan weerszijde van molen 22 bij vloed voor een deel onder water staat begrijp je niet hoe daar straks gebouwd gaat worden. Ik vroeg het aan iemand en die zei dat het werk van drie uur voor de hoogste waterstand tot drie uur na hoogwater wordt stilgelegd maar verder gewoon door gaat.

Maandag trof ik een jong stel op de toren die naar Pinkpop in Landgraaf geweest waren en daar enorm genoten hadden van het zeer gevarieerde programma en het bijzondere publiek van 10 tot 80 jaar. Ze hadden niets gemerkt van het dodelijke ongeluk ’s nacht want ze sliepen erg vast door wat ze allemaal hadden ingenomen die dag. Ze kwamen uit Den Haag en wilden even bijkomen alvorens ze hun drie kinderen weer bij opa en oma in Middelharnis gingen oppikken en dinsdag weer naar het werk te gaan.

Donderdag trof ik op de toren twee mensen die wilden kijken of ze geen voorstel bij de directie konden indienen om straks de feestelijke opening op te vrolijken. De opening wordt rond februari 2019 verwacht en dan is het vroeg en lang donker dus de een dacht aan een lichtshow en alle molens met een eigen kleur te beschijnen maar de ander vond dat alles juist één geheel moest vormen en dacht meer aan alle kleuren in ringen op alle molens maar dat vond de ander te veel de regenboog vlag en dat kun je niet maken bij een bevolking rond de molens die nog bang is voor homo’s .Ik vond het wat ver gezocht en zie een molen ook niet als een fallussymbool maar als een symbool van duurzaamheid. De mannen vroegen of ik iets wist dat de bevolking zou aanspreken en toen wees ik ze erop dat orgelmuziek en zangkoren het hier goed doen en dat mogelijk een korenfestival met bij iedere molen een koor zou kunnen aanslaan maar zij vonden dat zang te veel verwaaid en daarom niet kan. Ik wees ze erop dat licht op de molens hier een gevoelig punt is en dat alle molens verlichten bij veel wel fout zal vallen. Ik vertelde ze ook dat ik wel eens bij de verlichte boerderijenroute op Flakkee portretten van boeren op de molens van Battenoert had geprojecteerd en dat men dat wel grappig vond. Ze gaan nu bedenken om iets voor te stellen met licht en beelden van de bouw op de molens dicht langs de weg en in de kersttijd geprojecteerde sterren op de torens die ver van de openbare weg staan. Ik ben benieiuwd of ze met een plan komen en of de directie niet allang iets geregeld heeft voor de opening.

Vanmiddag vroeg ik de portier waarom de laatste wiek van molen 15 vandaag niet naar boven ging. Ze vermoedde het vinden van een vogelnestje maar een verkeersbegeleider wist me te vertellen dat de wind gewoon tehard was om te hijsen. Hij vertelde ook dat de kraan van molen 17 nu naar molen 19 zal gaan en dat de kraan van molen 15 waarschijnlijk bij molen 26 zal gaan beginnen. We wachten maar af.

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht

Vanaf de uitkijktoren #38

Vanwege vrije dagen van de persoon die dit blog plaatst moest ik een week overslaan en mag nu een dubbele aflevering inzenden. Dus vandaag wat meer foto’s dan gebruikelijk. Er was weer heel wat te beleven.

Meestal zijn er maar een paar bezoekers tegelijk op de uitkijktoren maar dit keer trof ik een hele schoolklas die op de fiets op weg was naar het schoolkamp in Rucphen. Ze namen even pauze op de toren en kregen limonade en een krentenbol van de leiding. Ik mocht uitleg geven over het Krammerproject en ze hadden veel belangstelling voor de deelname van burgers in het project. Ook waren ze onder de indruk van het hijsen van de gondel bij molen 17.

Het is echt weer de tijd van wandel-, fiets-, motor- en oude autotochten. Alles zie je langs komen als je op de toren staat en vaak vraag ik me af wat mensen bezielt om sommige zaken in groepsverband te doen Wat zie je nu van onze prachtige natuur als je hijgend in het peloton de andere racefietsers probeert bij te houden en geen tijd en fut overhoudt om gezellig met je buurman te keuvelen over het komend Wereldkampioenschap voetbal in Moskou? Wat is nu het genoegen van 75 kilometer lang in colonne achter elkaar aan te tuffen in een pruttelende klassieker met de snelheid van het langzaamste brik van de club en daarmee al het andere verkeer op te houden? Is dat alles die barbecue aan het eind, waar de mannen onder de motorkappen kruipen en de vrouwen hun verwaaide haren en oude kleding bekritiseren, waard?

Ik sprak op de toren een Koreaans meisje van een jaar of zestien dat met haar adoptieouders vanuit Limburg op weg was naar Haamstede. Verbaast het u ook altijd weer hoe iemand uit een ander werelddeel niet alleen onze taal maar ook ons dialect overneemt als ze hier komen wonen? Wat was ik als oud-Limburger geroerd toen destijds die Mauro uit Afrika onze harten veroverde door zijn Brabantse tongval. Zo iemand kan je toch niet het land uitzetten! Ik sprak met het meisje en haar ouders over het verdeelde Korea dat nu al twee generaties families scheidt. Moet je voorstellen dat je vanaf de uitkijktoren naar Schouwen kijkt en daar allemaal wachttorens en soldaten ziet omdat men bang is voor Goeree Overflakkee dat ook tot de tanden bewapend is en met luidsprekers de overkant probeert lastig te vallen. Het volk heeft niets te zeggen en is geheel afhankelijk van hun leiders en andere staten die elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Natuurlijk vroeg ik wat het meisje dacht van de ontmoeting van Kim en Trump. Ondanks de onberekenbaarheid van deze beide heren had ze toch hoop dat haar gedeelde geboorteland ooit weer één zou worden en ze noemde de hereniging van Duitsland als voorbeeld. Ondanks de grote verdeeldheid door de invloed van de wereldmachten had het volk uiteindelijk toch gewonnen en waren families weer herenigd.

Omdat het rustig was nam ik een keer de tijd om op St. Philipsland rond te rijden en het Krammerproject eens van een andere kant te bekijken. Zie het filmpje. Wat een andere aanblik met die kreken waar nog eb en vloed een rol speelt. We telden nu 21 molens die klaar zijn en vier die al vergevorderd zijn. Ik had die morgen de beroepsfotograaf uit Apeldoorn gesproken die het hijsen van de tweede wiek van molen 27 had vastgelegd en daarna met een ecoloog het terrein met een andere blik ging bekijken. Toen we elkaar in juli 2017 voor het eerst spraken was als eerste molen 13 bijna klaar en dan besef je toch weer wat een knap staaltje werk hier nu in minder dan een jaar verricht is.

Zondag 10 juni was alleen de portiersloge bij molen 27 bemand en spraken we met de portier over zijn hybride auto. Ik dacht dat hij hem uit idealisme gekocht had maar hij rekende mij uitgebreid de brandstofkosten voor en die waren indrukwekkend laag.

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht

Allerlaatste heipaal de grond in

De allerlaatste heipaal van Windpark Krammer is op 14 juni de grond in gegaan! Heipaal nr. 1.296 kreeg een mooi plekje op de locatie van WT26. In totaal hebben alle heipalen op de Krammer bij elkaar een lengte van 20,4 kilometer en zijn ze gemaakt van 43.000 m3 aan beton. Een mooie mijl(hei)paal!