windpark, auteur op Windpark Krammer

Vanaf de uitkijktoren #31

Wat is het leven toch anders als het weer zo stralend is en wat trekt iedereen er opeens op uit. Als we op de uitkijktoren staan zien we zowel wandelaars als fietsers over de Philipsdam gaan en genieten van de prachtige natuur en de vele watervogels. De prullenmand bij het picknickbankje is iedere dag weer afgeladen vol want iedereen stopt daar om even wat te gebruiken en een praatje te maken met andere toeristen. Ook de motorrijders zijn ontwaakt en racen met wel 150 km/uur over de dam en genieten op een andere manier. Ook de sluis voor de plezierjacht is weer vol in gebruik en dus moet ik soms wachten als ik over de site naar de overkant wil.

Gisteren zat er op de toren een heel gezin met een mand vol eten en ik mocht mee eten. Ze kwamen uit De Achterhoek en zaten nu in een huisje van AquaDelta in Bruinisse en waren op Goeree-Overflakkee naar de tulpenvelden wezen kijken en hadden bij een boerenlandwinkel van allerlei streekproducten gekocht en dus at ik onverwacht een boerenbruine boterham met verse roomboter en aardbeien en dronk biologische appelsap. Ze vertelden over de last die ze in de Achterhoek hadden van de vele toeristen die klaagden als er een motorcross was georganiseerd. De kinderen hadden veel belangstelling voor het hijsen van de wieken bij molen 16 die dicht bij de toren staat. Ik kon trots vertellen dat de man die de enorme kraan bediende bij ons uit het dorp komt.

Er waren afgelopen week weer veel mensen die zich hadden ingeschreven voor een obligatie en nu net deden of het hele windpark al van hen was. Net als vorige week ook weer klachten over de reclame voor het inschrijven want dat kost geld en dat gaat van hun winst af. Ik ging weer eens de discussie aan over het feit dat het duurzamer maken van de samenleving toch belangrijker is dan die 6-8% rente die ze denken te vangen op hun obligaties maar dat viel niet in goede aarde want geld is voor veel mensen heilig. Ik wijs ze dan om te pesten ook even op al die kostenverslindende maatregels op de site om het welzijn van de vogels te waarborgen. Delen zijn afgesloten vanwege het broedseizoen en overal waggelen ganzen met hun jongen vredig tussen de bedrijfswagens en molens.

Mijn meest ontroerende ontmoeting op de toren was gisteren toen een jong verliefd stel op twee vol bepakte fietsen kwam aanrijden en de toren opklom. Ze kwamen uit Steenbergen en hebben nu meivakantie en gingen voor het eerst samen een paar dagen kamperen op Schouwen. Even geen zorgen over hun eindexamen waar ze midden inzitten ,maar even alleen aandacht voor elkaar. Ik voelde dat ik daar overbodig was en dat ze geen behoefte hadden aan een praatje over de molens en dus verdween ik snel de trappen af en stuurde ook wat bezoekers die naar boven wilden terug om het stelletje even in hogere sferen te laten verblijven.

Vanmorgen was het heel rustig op de site en sprak ik alleen de Polen die bij molen 28 bezig waren met de mobiele kraan die daar nu klaar is. Natuurlijk had ik ook een praatje met een portier en altijd vind ik het weer boeiend wat de portiers gedaan hebben voor ze dit baantje kozen. Deze portier had bij een groothandel gewerkt en was het na 20 jaar zat om de hele dag alleen maar aan omzet en winst te denken en was straatcoach/ preventie-medewerker geworden in een grote stad. Hij had genoten van alle contacten met al die nationaliteiten met hun eigen gewoontes en specialiteiten en had geleerd dat iedereen behoefte heeft aan aandacht, respect en een luisterend oor en als je dat uitstraalt kan je met iedereen overweg. Het nadeel was dat je veel ’s avonds en ’s nachts moet werken en toen dat niet meer ging vanwege zijn gezondheid was hij in dit portiers vak gaan werken en had het erg naar zijn zin.

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht

Vanaf de uitkijktoren #30

Het was erg afwisselend weer de afgelopen week en dat merk je niet alleen aan de bouwwerkzaamheden maar ook aan het soort bezoekers van de uitkijktoren. Bij harde wind en regen komen de natuurmensen met hun stevige wandelschoenen en verrekijkers maar ook de Duitse toeristen die het koele zanderige strand een daagje overslaan en hun heil elders zoeken. Aan de eerste groep vertel ik natuurlijk dat het zeearendenpaartje vader en moeder geworden zijn en dat er momenteel veel lepelaars vlak achter molen 28 verblijven. De Duitsers vertel ik over het burgerinitiatief en mijn voorkeur voor windmolens boven die afschuwelijke zonnevelden die er nu op ons eiland gebouwd gaan worden. Veel Duitsers begrijpen me want daar liggen al heuvels vol te glinsteren in de zon op plekken waar vroeger groene bomen of gele korenvelden waren.

Ik trof ook de jongen van de spreekbeurt die hier onlangs met zijn vader was en nu met een aantal vrienden op de fiets vanaf Oude Tonge gekomen was om zijn vrienden ook te laten delen in het prachtige uitzicht over zowel de natuur als de techniek. Gelukkig werd er net gehesen bij molen 16 en 11 en was er wat spectaculairs te zien. Ik wees ze erop dat binnenkort de gondel bij molen 28 omhoog gaat en dat je daar als kijker heel dicht bij kunt komen.

Natuurlijk waren er ook deze week weer leden van Deltawind die enthousiast vertelden dat ze obligaties hadden aangevraagd voor dit project. Er was een lid dat al zijn vijf kleinkinderen twee obligaties wilde geven en nu met deze kinderen de toren beklom om hen te laten zien waar hun geld in belegd werd terwijl oma thuis in de keuken een heerlijke maaltijd voor hen aan het bereiden was.

Een Deltawindlid vroeg me bezorgd hoeveel de reclamecampagne met die billboards aan de lantaarnpalen wel niet kost en dat terwijl de obligaties al binnen een paar uur overtekend waren. Hadden we dat geld niet beter in iets duurzaams op het eiland kunnen stoppen? Ik kon er geen antwoord op geven want ik ga er niet over.

Een bewoner uit Goedereede kwam eens lekker bij mij klagen over de horizonvervuiling die windmolens veroorzaken. Gelukkig werden tot op heden de meeste molens aan de Oostkant van het eiland gebouwd en had hij er vanuit zijn duinvilla geen last van maar nu ligt er een plan ter inzage bij de gemeente voor wel negentien molens naast de Scheelhoek. Dat vindt hij een schande want daarmee verstoor je de bijzondere vogels rond dit mooie stukje natuur. Ik probeerde hem uit te leggen dat windmolens de wereld die hij verpest met zijn vele vliegreizen en dieselcamper, wat duurzamer maken voor zijn nageslacht. Hij was tegen windmolens en zonne-energie maar aanhanger van kerncentrales en daarom adviseerde ik hem dan maar wat vaker naar zijn vakantiehuisje bij St.Tropez te gaan want daar staan geen windmolens en wel meerdere kerncentrales.

Ik neem tegenwoordig de toegangspoort aan de kant van de Grevelingendam en rijd dan over de sluizen en verlaat het terrein dan weer bij de uitkijktoren en tref dan beide portierloges met meestal spraakzame en gezellige portiers. Vandaag waren beiden aan hun lunch bezig. De eerste had een mooi trommeltje met naast een boterham met kaas en eentje met worst ook een mandarijntje, een minimars en een karton met ½ liter magere melk en de ander slechts een oude broodzak met 4 ongesneden boterhammen zonder margarine maar wel met cervelaatworst er tussen gekwakt waarbij hij zijn zoveelste koffie dronk. Ik was benieuwd naar hun thuissituatie en vroeg er naar. De eerste was vandaag jarig en had van zijn kinderen deze lunch mee naar zijn werk gekregen en bij de ander was zijn vrouw vandaag met de kinderen mee op schoolreis en had ze geen tijd gehad om zijn lunch te maken. Beiden hebben het dus goed thuis en er is geen sprake van echtgenootverwaarlozing.

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht

Vanaf de uitkijktoren #29

Nu trof ik op de toren weer eens Engels sprekende mensen. Ze kwamen echter uit Slowakije en waren nieuwsgierig naar het zeearend-detectiesysteem op de molens waar ze in een tijdschrift over hadden gelezen. Ik kon ze weinig nieuws vertellen over het systeem maar wel waar de zeearend nestelt en toevallig was er ook een proef bezig waarbij de molens steeds plotseling stil werden gezet en dan weer volop draaiden. Ik had verwacht dat het plotseling stoppen met veel lawaai gepaard zou gaan maar dat viel alles mee.

Ik zag nu duidelijk dat de vaste kraan van molen 10 nu bij 11 wordt opgebouwd maar weet nog steeds niet waar de mobiele kraan van molen 5 naar toe zal gaan. Molen 28 is op hoogte en de kraan is net als die van molen 1 gestreken vanwege de weersverwachtingen.

Ik werd toen ik rond reed op de site gebeld door de voorzitter van een natuurorganisatie die met een kameraad aan het vogelen was en nu het zeearendnest wilde fotograferen maar het niet kon vinden. Hij dacht dat je er vanaf de uitkijktoren met een telelens zo op kon kijken en had zich verheugd op het maken van mooie foto’s maar dat viel tegen want vanaf de Philipsdam is de afstand te groot om het broedende vrouwtje recht in de ogen te kijken. Ze dachten via het natuurgebied dichterbij te kunnen komen of het met een bootje te proberen, maar ik heb ze uitgelegd dat het gebied verboden terrein is. Gelukkig waren er wel andere vogels te fotograferen zoals de foeragerende pijlstaarten aan de overkant van de weg. Ik nam ze mee naar mijn huis om wat te drinken en mocht hun prachtige foto’s van die dag bekijken. Het meest onder de indruk was ik van de foto van een blauwborst die ze vanuit een vogelhut op de Kalmhoutse heide hadden gemaakt. Twee dagen later kon ik er zelf eentje in de Kwade Hoek op de foto zetten.

Ik trof ook een vader en zoon op de toren die foto’s maakten voor een spreekbeurt van de zoon. Hij zit in groep 9 en wil vertellen over het verduurzamen van ons eiland en daar spelen de molens een belangrijke rol in. Natuurlijk besteedt hij ook aandacht aan verminderd gebruik van energie door gedragsverandering en isolering en aan minder vervuiling door onder meer de vele dieselauto’s op het eiland. Ik vroeg wat hij vond van een verbod op het stoken van openhaarden want als ik zo in mijn buurt ruik dan wordt er heel wat rotzooi en vervuild hout gestookt in ons dorp. Hij wist dat openhaarden vervuilend zijn maar zei terecht dat ze wel gas uitsparen en dat je daarmee de Groningers weer helpt.

Natuurlijk maakte ik ook weer een praatje met een portier. Ze werkt hier nu al een tijdje en had vorige week mee gemogen op een excursie over de site. Ze was erg onder de indruk van de enorme molens en de hijskranen op de toch vrij smalle strekdammen. Leuk vond ze al die bekende gezichten op de diverse werkplekken. Ook had ze een wiek op een op afstand bestuurbaar voertuig zien vervoeren. Gek dat je de gehele dag mensen in en uit de poort gaand spreekt en niet weet wat ze precies gaan doen. Het meest verrassende voor haar was de natuur op en rond de bouwlocatie. Je zou denken dat alle levende wezens vluchten met al die vrachtauto’s en andere bedrijvigheid maar de ganzen lopen met hun jongen gewoon over de bouwplekken en de scholeksters nestelen vlak langs de weg. Ook de reeën trekken zich niets van de molens aan. Ze vond het jammer dat er zo weinig vogels vanuit de vogelhut te zien waren maar dat was volgens mij twee jaar geleden ook al en toen waren er nog helemaal geen werkzaamheden. Mijn ervaring is dat er rond de vogelkijkhutten op de Hellegatsplaten en bij de Noordrand ook weinig vogels te zien zijn.