Vanaf de uitkijktoren #7

Vandaag is de herfst echt begonnen en je wordt bijna van de toren geblazen door de harde wind. Het gezin uit Friesland is toch gekomen. Ze hebben een heerlijke week gehad met strandwandelingen , een bezoek aan Neeltje Jans en de zeehondenopvang in Stellendam. Het mooiste was toch het van nabij zien hijsen van de drie delen van de gondel en de eerste wiek bij molen 32 naast de uitkijktoren. Wat een mooi zicht vanaf de toren op al die werkzaamheden op de grond en in de lucht. Ze hadden gehoopt dat vandaag de andere twee wieken naar boven zouden gaan en waren erg benieuwd naar het gebruik van het contragewicht om de andere twee wieken in de goede stand te krijgen voor de derde wiek. Helaas waait het veel te hard en zijn de kranen bij molen 32 en 31 zelfs gestreken en liggen nu werkeloos te wachten op beter weer. Als troost gaat het gezin vandaag naar de Tweede Maasvlakte om daar een rondrit te maken langs de grote kranen daar.

 

Deze week sprak ik ook de Servische student met wie ik toelatingsexamen heb gedaan om de site op te mogen. Het deed een afstudeerproject over energieopslagmogelijkheden voor het Krammerproject en is onlangs afgestudeerd en komt nog af en toe even terug naar Nederland vanwege contacten met het bedrijf waar hij het onderzoek mee deed. Ik kwam hem onlangs toevallig op de trap van de uitkijktoren tegen toen hij daar met anderen was wezen kijken en zag hem nu op een bijeenkomst van Deltawind waarop zijn project werd gepresenteerd. Ik heb er veel van geleerd en droom nu van een batterijopslag in ons dorp dat duurzamer wil worden. Deze week was in het nieuws dat de nieuwbouwwijk van ons dorp twee elektrische BMW’s  krijgt als deelauto voor de toekomstige bewoners.

 

Natuurlijk kwam in gesprekken met andere bezoekers van de toren ook de  weerstand  tegen nieuwe windmolens bij Oude- en Nieuwe Tonge aan de orde. De bezwaren zijn heel invoelbaar maar komen te laat in het proces en worden wat in diskrediet gebracht door heel eenzijdige en ongefundeerde  verhalen in de media. Dat is jammer want de gemeente heeft destijds bij het aanwijzen van de plaatsingsgebieden heel goed naar de bevolking geluisterd en bijvoorbeeld de mening van Den Bommel en Stad aan ’t Haringvliet geheel overgenomen. Het aanwijzen van plaatsingsgebieden was bedoeld om steeds terugkerende discussies te voorkomen en is aangenomen door de door ons gekozen gemeenteraad ,die we gemachtigd hebben om onze persoonlijke, de eilandelijke en de algemene belangen af te wegen en daar over besluiten te nemen. De weerstand in Nieuwe en Oude Tonge is pas na het plaatsingsbesluit  goed op gang gekomen en toen lag er al veel vast.  Bij de plannen voor een vliegveld en enorme kassenbouw op Flakkee waren bijna dezelfde mensen wel op tijd en hebben ons daarmee veel ellende bespaard. In de contacten tussen voor- en tegenstanders is helaas te weinig dialoog terwijl toch veel idealen door deze twee groepen gedeeld worden. Wat het meest botst is dat de voorstanders van windenergie, vaak vanuit een niet direct bedreigd gebied, meer naar de toekomst van de wereld en ons nageslacht kijken en de tegenstanders hun persoonlijk leven aangetast voelen. Ik denk dat we begrip voor beide kanten moeten hebben en moeten zoeken naar een dialoog. Bij Nieuwe Tonge komen nu minder molens dan gepland waarmee de bouwers aangeven dat ze wel degelijk naar de bezwaren geluisterd hebben.

 

De portier vertelde dat hij eigenlijk brandwacht is en dit portierswerk tijdelijk doet omdat zijn eigenlijke werk was overgenomen door een concurrent . Hij is ook lid van de vrijwillige brandweer en hoopt beroepsbrandweerman te worden. Ik vroeg of hij nog de vos of andere dieren gezien had maar hij kwam niet verder dan een vrijend paartje in een cabrio onder het oog van de beveiligingscamera’s

Terug naar overzicht

Vanaf de uitkijktoren #5

Toen ik bij de uitkijktoren aankwam, trof ik de elektrische auto van Deltawind met een molenaar  en zijn dochter. Ze hadden vanaf de uitkijktoren met verrekijkers naar zeldzame vogels gezocht maar niet veel nieuws gezien en gingen daarom naar de vogelkijkhut aan de plas tegenover het parkeerterrein om daar hun geluk te beproeven. We spraken over de vos en de zeearenden die hun gebied steeds verder uitbreiden en zich niet meer storen aan de bebouwde kom. ( Vorige week vloog er een zeearend over Sommelsdijk). Het woei enorm hard en dus werd er nergens echt gehesen.

 

Er kwam een Duitse auto met een man met een enorme verrekijker. Ik liep met hem mee de toren op en vroeg hem waar hij vandaan kwam. Hij kwam uit Neurenberg en was chauffeur op een biervrachtauto en was de Oktoberfeesten ontvlucht want die was hij na veertig jaar zowel letterlijk als figuurlijk zat. Waarom dan in de herfst naar het kille Nederlanden niet naar het zonnige Zuiden? Hij bleek af en toe ook op een kraanwagen te rijden en was helemaal weg van grote kranen en koppelde nu een beurs van kraanmodellenbouwers in Utrecht aan een rondrit langs reuzenkranen bij grote bouwwerken in ons land. Hij tuurde met zijn telescoopachtige kijker naar de diverse kranen rondom de uitkijktoren en was erg enthousiast en vertelde honderduit over diverse soorten kranen en hield het meest van kranen die met het bouwwerk meegroeien en er als het ware deel van uit maken. Hij had ze bij torenflats gezien maar ook een keer bij een enorme windmolen in Duitsland. Natuurlijk kwam zijn mobieltje uit zijn zak en kreeg ik zelfgemaakte modellen en plaatjes van reuzenkranen te zien. Dit keer geen vrouw, kleinkinderen of sportauto’s.

 

Er kwam een nieuwe belangstellende naar boven en natuurlijk maakte ik ook met hem een praatje. Hij kwam uit de Krimpenerwaard waar ik vroeger gewerkt heb en we deelden heel wat bekende namen en plekjes uit die polder. Hij was transporteur en bij het opruimen in Lekkerkerk van het illegaal gestorte gif uit Rijnmond, milieuactivist geworden. Het was in de zestiger jaren en als activist verloor je toen veel vrienden want de mensen daar zijn erg gezagsgetrouw, maar je krijgt er ook nieuwe vrienden bij. Hij had afschuwelijke verhalen over geldwolven, wegkijkers, maffiapraktijken, corrupte ambtenaren en bange bestuurders. Omwille van de economie en de industrie wordt er volgens hem te eenzijdig naar processen gekeken en is er nog steeds enorme vervuiling door de industrie,  maar hij was blij met de grote aandacht die het milieu tegenwoordig in de pers krijgt en de acceptatie van maatregelen door het grote publiek. In de zeventiger jaren had hij meegewerkt aan het afgraven van de vergiftige grond in Gouderak die bij de AVR verbrand zou worden maar daar niet altijd aankwam. Zijn club had diverse processen tot aan de Hoge Raad gevoerd. Hij was , met de huidige stand van de wetenschap, enorm blij met de windmolens in ons land want we moeten af van fossiele energie om ons land leefbaar te houden voor het nageslacht. Hij wilde mijn mailadres om me artikelen toe te sturen en kon maar niet ophouden om over zijn passie voor het milieu te praten. Ik gaf hem een fout emailadres  wat natuurlijk laf is. Ik vroeg hem of hij bezwaar had tegen molens van 160 meter op 600 meter van zijn huis en daar moest hij over denken. Zijn antwoord dat de provincie geen hoge windmolens binnen een straal van 3 kilometer om de molens van Kinderdijk  wil omdat er dan geen Japanse toeristen meer komen, vind ik net zo laf want zijn die toeristen daar en in Ouddorp nu belangrijker dan de eigen inwoners?

 

Na een praatje met een portier over  de hoge kraan bij molen32 en zijn vakantie in Winterberg en de rode uiteinden aan de wieken van Duitse windmolens, ging ik richting huis maar reed eerst nog langs het Trafostation in de Stadse Polder om te kijken of de 150 KV-kabel daar al was aangesloten.

 

 

 

 

Terug naar overzicht

Open Dag Windpark Krammer 4 november

De bouw van Windpark Krammer vordert. De eerste turbines zijn gereed en de contouren van het park worden steeds duidelijker zichtbaar. Naast het werk op hoogte, wordt er ook veel op de grond gebouwd in de vorm van fundaties, een servicegebouw, de kabelverbinding en nog veel meer.

 

Heeft u interesse om eens te kijken wat er allemaal gebeurt en hoe de bouw werkt? Op 4 november 2017 tussen 10.00 – 17.00 uur organiseert Windpark Krammer een Open Dag. Op deze dag is het mogelijk om binnen de – normaal gesloten voor bezoekers – bouwhekken van Windpark Krammer te kijken.

 

Programma

U kunt zich melden bij restaurant Grevelingen. Vanuit dit restaurant kunt u alle onderdelen bereiken. U hoeft zich niet van tevoren aan te melden en u kunt tussen 10.00 – 17.00 uur op elk moment binnen lopen. Programmaonderdelen zijn onder andere:

 

  • Informatiemarkt in restaurant Grevelingen. Leer alles over de ecologie, kabelverbinding en de achtergrond van het windpark.
  • Krammerexpressbus richting diverse locaties van het windpark zoals een logistic area met rotorbladen en turbineonderdelen, turbinelocaties en de uitkijktoren
  • Kijk rond in het ketenpark en leer daar alles over veiligheid
  • Bekijk een turbinefundatie van dichtbij
  • Ook voor kinderen is genoeg te doen, zoals een sprinkussen en spelletjes.

 

Praktisch

  • Datum: 4 november 2017
  • Tijd:  Vrije inloop tussen 10.00 – 17.00
  • Locatie:  Verzamelen bij restaurant Grevelingen, Parallelweg 1 in Bruinisse
  • Aanmelden: Niet nodig
  • Speciaal schoeisel: Is niet verplicht, maar houd er rekening mee dat het een bouwplaats is. Stevige schoenen zijn handig.
Terug naar overzicht