windpark, auteur op Windpark Krammer

Vanaf de uitkijktoren #24

Het was afgelopen week enorm koud met een felle oostenwind en dus gebeurde er weinig op de bouwlocaties en bezochten we de toren ook wat minder. Gelukkig is er in de pers toenemende aandacht voor duurzaamheid en groeit het besef dat we allemaal ons steentje moeten bijdragen om de wereld ook leefbaar te houden voor onze nakomelingen. Hier op het dorp hebben we twee ECO-scholen en die hebben op verzoek van de dorpsraad allebei een project over duurzaam wonen gehouden waarvan de geknutselde en getekende voorbeelden vanavond een expositie vormen in het dorpshuis. Daar wordt vanavond het eerste dorpsberaad over “Stad van het gas af” gehouden . Diverse instanties zoals gemeente, Stedin, de begeleidingsgroep, de woningbouw, Deltawind , duurzame bewoners en anderen geven voorlichting aan de bewoners die na de pauze vragen kunnen stellen en met suggesties kunnen komen. Vast staat dat we ondanks de vele windmolens en zonnepanelen niet alles op elektriciteit kunnen en dus aardwarmte, warmtewisselaars of een vorm van waterstofgas nodig zullen hebben en dat is de uitdaging waarvoor we als pilotdorp komen te staan.

Heel boeiend was het om te zien hoe het zoete water van de Krammer veel sneller bevroor dan het zoute water aan de overkant van de dam. Voeren daar de boten nog geheel zelfstandig in de Krammer voeren de ijsbrekers af en aan. De sneeuw en vooral de ijspaleizen boden een prachtige aanblik en dan opeens gisteren die omslag van gevoelstemperatuur van -15 naar gevoelstemperatuur van + 15 in het zonnetje uit de wind. Gisteren kwam er toen ik op de toren stond een oud mannetje op een fiets, zette de fiets tegen de vangrail, klom erover, plaste in een nis aan de voet van de toren, klom alle trappen op en ging boven op de toren op een bankje in de zon zitten en stak een sigaartje op. Ik wilde een praatje aanknopen maar hij zei dat hij even een dutje wilde doen en nu niets wilde horen over duurzaamheid, trots en hijskranen.

Natuurlijk gingen we ook nog naar het nest van de zeearenden kijken. De een zat fier op een tak boven het nest en de ander zat op het nest. Ik was trots op mijn foto maar een andere vogelaar toonde me veel mooiere foto’s. Niet alleen van kwaliteit maar ook van het intieme moment van het “copuleren” van de twee vogels. En nu maar hopen dat we allemaal in blijde verwachting mogen zijn.

De andere vogels hadden het niet best om de restje open water en het weinige voedsel maar gelukkig was alles slechts van korte duur.

Vanmorgen vertelde een portier dat de portiers de strenge koude allemaal hebben overleefd.

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht

Overzwaluwwanden weer gereed

De twee oeverzwaluwwanden bij Windpark Krammer zijn weer mooi steil gemaakt voor de komst van de overzwaluwen dit voorjaar.

Overzwaluwen bouwen hun nestjes in steile zandwanden. Om ervoor te zorgen dat zij niet in zandwanden van bijvoorbeeld fundaties broeden, zijn twee steile zandwanden speciaal voor de oeverzwaluw aangelegd. Vorig jaar telden beide wanden samen maar liefst meer dan 300 nestgangen, bijna een verdubbeling van het jaar ervoor. We hopen ook dit jaar weer veel oeverzwaluwen te mogen ontvangen op de Krammer!

Krammerdocumentaire

Meer zien over de oeverzwaluwwand? Bekijk dan de Krammerdocumentaire over ecologie met ecoloog Roland-Jan Buijs hieronder.

https://vimeo.com/228357510

Terug naar overzicht

Vanaf de uitkijktoren #23

Op de toren ontmoette ik twee mensen van ons eiland die ook lid zijn van Deltawind en kwamen kijken naar de grote vorderingen van de laatste maand. Niet alleen het draaien van een vijftal molens maar ook het snel toenemende aantal van nu 6 deze maand valt op als je vanaf het eiland naar het project kijkt. We spraken over de steeds grotere aandacht die de energietransitie in de media krijgt en dat het nu niet alleen meer gaat over windmolens maar ook over grote zonneparken en het opwekken van waterstof op het eiland. De aanleg van het waterstof tankstation in Oude Tonge is begonnen en er zijn drie plekken voor 300000 zonnepanelen aangewezen. Of je het nu mooi vindt of niet , we moeten de doelen van Parijs halen. Persoonlijk houd ik meer van windmolens dan zonneparken en zie ik op tegen de enorme spiegelende vlakken in het landschap. Nu fiets je over de dijken en hebt een prachtig zicht op de gevarieerde polders met zwoegende tractoren op de akkers en proef en ruik je de mooie natuur. Straks glinstert de zon continue in je gezicht en waan je je in het Westland tussen de kassen. Ik las de essaybundel vn de ECN over de ethiek van de energietransitie en schrok ervan dat de onderklasse in onze maatschappij er toch het meest gaat onder lijden. Twee van de drie te bouwen zonnevelden hier zijn eigendom van buitenlandse investeerders die geen boodschap aan ons mooie landschap hebben en genieten van de forse subsidies die van ons belasting geld worden betaald. Hetzelfde geldt voor elektrische auto’s, isolering en warmtepompen waarvoor de onderklasse geen geld heeft maar wel meebetaald door belastingen en hun energierekening. Het is derhalve mooi dat er organisaties zoals Energiebank Nederland bestaan die aandacht hebben voor deze groep en hen op verschillende manieren willen helpen. Is het raar om als je fors gesubsidieerde zonnepanelen op je dak legt en ook drie of vier bij te leggen voor die achterbuurvrouw die nauwelijks rond kan komen? Is het raar als de voedselbank ook ledlampen uitdeelt en daarmee het stroomverbruik op het eiland omlaag brengt?

De meeste mensen die ik op mijn tochtjes bij de Krammersluizen sprak waren toch de natuurfreaks die in grote getale op de zeearend afkomen en dan ontdekken dat er tussen die door hen verfoeide molens toch nog heel veel vogels en dieren met veel plezier leven. Dagelijks zie ik reeën en veel konijnen en vooral heel veel soorten watervogels. Er zijn al veel hekken weggehaald en als straks het gras weer gaat groeien staan de molens in het groen en zijn ze ingepast in dit mooie grote natuurgebied. Ik hoop dat er nog wat vogelspotplekken bijkomen en de parallelweg wordt opengesteld voor belangstellenden.

Ik eindig meestal met een praatjes bij een van de vele portiers die hier op het project werken en steeds boeiend kunnen vertellen over hun arbeidsverleden, hun hobby’s en hun visie op de maatschappij. Vandaag ging het heel ouderwets over het gezinsleven waarin man en vrouw steeds meer gelijkwaardig zijn maar waarbij de kinderen toch minder die nestwarmte ervaren zoals de vorige generatie die voelde. Het is niet verkeerd om te leven met oppasgrootouders, kinderopvang en gastouders maar wel rommeliger en werk en inkomen overheersen soms het gewone gezinsleven.

Bekijk hieronder naast de foto’s ook een filmpje dat Herman heeft gemaakt vanaf de uitkijktoren.