Vanaf de uitkijktoren #27

Na de koude wind komt nu toch het voorjaar om de hoek kijken en is het weer genieten op de uitkijktoren met het uitzicht op de activiteiten aan de overkant van de weg. Molen 1 en 16 gaan snel de hoogte in en ook op de andere locaties op de dammen zijn tal van werkzaamheden gaande.

 

Ik sprak een bewoner van Goeree Overflakkee die er over klaagde dat al die molens op ons eiland veel meer stroom leveren dan we op het eiland gebruiken en daarom onnodig ons landschap vervuilen. Ik antwoordde dat de kassen in het Westland ook meer groenten en bloemen leveren dan de plaatselijke bevolking nodig heeft. Dat Schiphol meer vliegbewegingen heeft dan de bewoners van de Haarlemmermeer nodig hebben, de haven van Rotterdam meer goederen vervoert dan de Rotterdammers gebruiken en dat de raffinaderijen meer produceren dan Rijnmond nodig heeft. We moeten allemaal onze portie nadelen van onze welvaart dragen en als we goed boeren kunnen we ons na ons pensioen terugtrekken op het verlaten Franse platteland waar de tijd stil staat, we ons wijntje drinken en stokbrood in de zon eten tot er een TGV voorbij komt razen of een kerncentrale achter de heuvel gebouwd wordt.

 

Een Duitse toerist vertelde dat de Nederlandse molens zo veel mooier zijn dan in Duitsland waar rode strepen op de wieken veel te veel aandacht vragen. Hij vond molens mooier dan die enorme zonnevelden die overal in Duitsland het landschap vervuilen en genoot er van dat hij vanaf onze uitkijktoren nergens storende schitteringen van zonnepanelen waarnam. Ik moest hem teleurstellen want binnen een paar jaar komen er 300.000 zonnepanelen op een drietal plekken op het eiland waar je nu nog fietsend op de dijken een pracht gezicht hebt op de eeuwenoude polders met hun gevarieerde gewassen en steeds actieve tractoren van boeren die het eiland met hun werk versieren zoals hun voorouders ook al voor de sfeer van het eiland zorgden.

 

We hadden afgelopen week in het dorp Stad aan ’t Haringvliet weer een stakeholdersbijeenkomst over het afkoppelen van het dorp van het aardgas in 2025. Naast de dorpsraad, de gemeente, de woningbouw, de netbeheerder, de ondernemersvereniging, de projectontwikkelaar van de nieuwe wijk nemen ook Deltawind en andere deskundigen deel aan deze pilot en ik was weer onder de indruk van de sfeer die maatschappelijke betrokkenheid uitstraalt en oplossingsgericht is. Wat een contrast met een gemeenteraad waar men elkaar vliegen afvangt en zijn eigen opvattingen vaak boven het belang van de gemeente stelt. Mensen stemmen omdat ze ergens tegen of boos op zijn in plaats van mee te bouwen aan de leefbaarheid van alle bewoners.

 

Zaterdag 24 maart waren er meer dan 100 mensen op de site aan het werk. Bij molen 1 werden segmenten gehesen, bij molen 2 werd de kraan afgebroken, bij molen 5 ging de turbine naar boven, bij molen 10 ging het contragewicht eraf en kon de laatste wiek omhoog en bij molen 28 werden ook segmenten geplaatst. Ik genoot van alle activiteiten en het lente weer en maakte heel veel foto’s maar er mogen nu nog maar 10 per blog geplaatst worden om de website niet te veel te belasten.

 

Toen ik op de toren stond kwam er een Duitse auto het parkeerterrein op en er sprongen twee pitbulls en een man uit. De honden stormden de toren op en lieten mij, een angsthaas, gelukkig met rust. Ze renden weer naar beneden en herhaalden hun oefening tot hun baas ook hijgend boven op de toren stond. Het bleek een slager uit Keulen met een buitenhuisje in Haamstede die zijn honden na de lange autorit even zich moe liet maken voor hij het rustige vakantiepark op ging. We hadden een leuk gesprek en we liepen samen naar onze auto’s. Ik kreeg uit zijn koelbox een enorme schnitzel zoals je die alleen in Duitsland ziet.

 

 

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht

Obstakelverlichting

Nu de eerste windturbines van Windpark Krammer zijn gebouwd, is ook de eerste rode en witte obstakelverlichting in werking. Vanwege luchtvaartveiligheid moet een aantal windturbines van deze verlichting worden voorzien. Windpark Krammer vindt de impact van deze verlichting echter groot. Daarom werkt Krammer samen met o.a. met het Ministerie van EZK, RVO, provincie Groningen en luchtvaartautoriteiten aan een proef voor de inzet van een radarsysteem voor detectie van luchtvaartuigen.

 

Naderingdetectie
Natuurlijk is het belangrijk dat de windturbines goed zichtbaar zijn voor vliegverkeer om ongelukken te voorkomen. Daarvoor zijn regels opgesteld door het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. De verlichting staat nu echter vooral preventief aan. Met de proef wordt onderzocht of de luchtvaartverlichting uit kan, tenzij er een vliegtuig overvliegt. Getest wordt of met een radar daadwerkelijk alles dat in de directe omgeving vliegt ook wordt gedetecteerd (en bijvoorbeeld vluchten op grotere hoogte juist niet).

 

Testweek
Tijdens een testweek worden testvluchten uitgevoerd om te kijken of het systeem goed werkt. Het is de bedoeling dat de proef rond de zomer is afgerond. Mocht de proef succesvol zijn, dan zal Windpark Krammer een verzoek indienen bij de minister om een radarsysteem daadwerkelijk te kunnen implementeren. Daarvoor moeten nog veel vragen over techniek en veiligheid worden beantwoord, een radarsysteem wordt namelijk op dit moment nog niet toegestaan in Nederland. Tot het daadwerkelijk functioneren van een eventueel radarsysteem blijft de verlichting zoals hij wettelijk verplicht is.

Terug naar overzicht

Vanaf de uitkijktoren #26

De ledenvergadering van coöperatie Deltawind is goed verlopen en de leden steunden het bestuur en de directie in hun beleid om verder te kijken dan alleen naar windenergie. Er worden verschillende mogelijkheden uitgewerkt en daar moet de ledenvergadering van mei dan over  beslissen. Ik sprak een lid die wat verdrietig was dat alles zo groot gegroeid is en dat de leden wat op afstand zijn komen staan. Vroeger was het jouw coöperatie en dacht je met elkaar over de toekomst en nu is er een PR-bureau die zonder overleg met de leden het geliefde logo vervangt en wordt er een functionaris aangesteld voor zaken waarover vroeger de leden gingen. Een ander lid was bang dat als het lidmaatschap straks gratis zou worden er vooral tegenstanders van windmolens lid worden om in de ledenvergadering het roer om te gooien. We moeten het afwachten.

 

Op de toren had ik een gesprek met een bezoeker die het een en ander over nieuwe energiebronnen gelezen had in het blad “Wetenschap in Beeld”. Niet alleen 15 MW molens van enorme afmetingen op zee, maar ook waterstofcentrales, kernenergie zonder uranium maar met Thorium , getijde-centrales . Ook stoepen in grote steden als tredmolens en zonnedakpannen die vriendelijker staan dan die grote molens en oude zonnevelden. Ook aardwarmte zou een mogelijkheid hier zijn. Alles moet nog verder uitgezocht en kan nu nog niet worden toegepast. Vanavond hebben we weer een transitiebijeenkomst in ons dorp Stad aan ’t Haringvliet dat als pilot wil functioneren bij het van het aardgas af gaan. Ik ben benieuwd of we al wat concreter  kunnen worden want het gaat nu echt leven op het dorp.

 

Op 17 maart had het gesneeuwd en zijn we even op de site wezen kijken voor wat foto’s. Molen 2 heeft al twee wieken, molen 10 heeft zijn complete gondel, molen 5 is op hoogte en molen 16 en 28 schieten ook al omhoog. Helaas vanwege de ijzige wind geen mensen op de toren voor een praatje en zelfs de portiers hielden liever hun ramen maar heel even open toen ik het terrein op ging. Door de harde wind sloegen de golven van de Krammer op de oevers en vormden een ijslaag op de rietstengels. Een prachtgezicht als daar een zonnestraaltje door heen schijnt. Ik maakte veel foto’s maar die horen niet op dit blog en staan op mijn andere blog “dagboekkooikertje” dat via een link van Stadsweb gemakkelijk te vinden is.

 

Dit weekend bekeek ik mijn foto’s van vorig jaar en zag dat de eerste kraan voor de bouw van de molens pas rond augustus werd opgebouwd. Er is dus enorm veel gebeurd in het afgelopen half jaar en in mijn ogen steeds in een hoger tempo want molen 16 gaat nu wel heel erg snel als je het vergelijkt met molen 13 die als eerste klaar was. Toen was alles nieuw en zat ik dagen te wachten tot er iets gehesen werd maar had daardoor wel tijd om met al die bouwers uit diverse landen te praten over hun motieven en idealen. Ik leer de er veel van en vond het erg boeiend. Nu sta ik wat meer op afstand en houd alle locaties in de gaten en heb minder contact met het “werkvolk” maar meer met de toeschouwers en toevallige passanten. Heel anders maar ook interessant.

 

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

 

 

Terug naar overzicht