windpark, auteur op Windpark Krammer

Vanaf de uitkijktoren #19

Het grootste nieuws voor mij is dat molen 34 als eerste nu echt draaide en stroom kan leveren. Vandaag stond 34 weer stil en draaide molen 12. Ik verwacht dat de andere 8, die uitwendig klaar zijn, nu wel snel zullen volgen.

Op de toren had ik een gesprek met een dame uit Ooltgensplaat die trots vertelde over een artikel in Trouw waarin getwijfeld werd aan de duurzaamheid van een windmolen. Het beton is niet gemakkelijk herbruikbaar en de mijnbouw van aluminium, chroom, koper, ijzer, lood en nikkel is put de aarde uit en is vervuilend en wie bewijst dat er geen kinderarbeid betrokken is bij het winnen van Boor, Kobalt, Mangaan, Molybdenum en andere zeldzame aardmetalen? Hoe vervuilend is het productieproces van deze grondstoffen maar ook de bouw van de molens met al die vrachtauto’s en kranen? Ik had het artikel ook gelezen en het belicht alleen de windmolens en niet de alternatieven die helaas nog meer van de aarde, de mensheid en het milieu vragen. Het is jammer dat de mens altijd de neiging heeft om met zijn eigen bril naar zijn eigen hobby of mening te kijken en het niet breder wil zien op eiland, provincie, land of wereldniveau. Het lijkt er steeds meer op dat we naast de 16 miljoen bondcoaches nu ook zo veel energiedeskundigen hebben die hun oordeel al geheel klaar hebben en nauwelijks willen luisteren naar vragen om samen tot een oplossing te komen. Toch groeit het besef dat we nu toch echt een begin moeten maken met van het aardgas af te gaan. Ik ben trots dat het dorp Stad aan ’t Haringvliet mee gaat doen aan een pilot.

Ik sprak ook met een vader met twee kinderen die kwamen kijken of er nog stormschade was te zien vanaf de toren maar verder dan een omgewaaide dixie kwamen we niet. De verplaatsbare kranen waren tijdig gestreken en de vaste kranen bij molen 35 en molen 2 hebben het goed doorstaan. De blauwe kraan die het laatst bij molen 14 stond is met de noorderzon vertrokken.

Vanaf de uitkijktoren zie je dat er ook aan de fundatie van de molens aan de overkant van de weg gewerkt wordt. Zo werd er vandaag beton gestort bij molen 18 en werd er met zand gereden bij molen 23. Ik zal een keer met iemand anders samen daar een rondje gaan rijden want je mag er niet alleen en zeker niet zonder zwemvest over de smalle dijkjes rijden.

In het weekend reden we langs Houten waar langs het Amsterdam-Rijnkanaal en de A27 vlak bij de woonwijken hoge windmolens staan en begrepen niet dat hier vergunningen voor afgegeven zijn want er moeten toch andere plekken zijn die verder van de bewoonde wereld af liggen.

Natuurlijk ging ik nog even langs bij een portier. Ik kreeg koffie aangeboden en hoorde dat er vrijdagavond en het weekend door gewerkt is om de achterstand door de storm wat in te lopen. We spraken over de vele veiligheidsvoorschriften die echter in het niet vallen bij offshore werkzaamheden. Al die regels lijken soms lastig maar laten we er blij mee zijn als we naar alle ongelukken kijken in landen die zich niet aan de regels houden.

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht

Vanaf de uitkijktoren #18

Het was koud, maar het waaide nauwelijks en dus kwamen er meerdere mensen op de toren en maakten we met enkelen een praatje. Er kwam een meisje met een rugzak haastig naar boven en ze keek onrustig rond over het sluizencomplex. Ze vertelde dat haar vriend knecht was op een binnenvaartschip en dat hij net de sluis was binnen gevaren. Ze hadden afgesproken dat ze een dag mee mocht varen maar ze wist niet hoe ze bij het schip moest komen. We wezen haar de portiersloge en daar rende ze naar toe, het hek werd geopend en onder aanmoedigend geroep van de bezoekers van de toren rende ze langs het water, onder de weg door het sluizencomplex op. Er was net een sluis opengegaan dus ze moest helemaal omrennen en bij de achterste sluis bij de laatste boot zagen we haar de rugzak op het dek gooien en achterste voren het trapje afklimmen naar haar vriend die op het dek stond te wachten. Wij als toeschouwers waren het er over eens dat als hij werkelijk om haar gaf hij wel de wal had kunnen opklimmen en haar tegemoet had kunnen rennen. Ze was net aan boord toen de sluis open ging en de boot richting het Volkerak voer. We zwaaiden naar haar maar ze had alleen nog aandacht voor die jongen.

Er was een lid van Zeeuwind met twee oude klasgenoten van de HTS in Dordrecht die samen een dagje uit waren. Trots vertelde de Zeeuw over hun organisatie en dit grote project. De klasgenoten luisterden braaf maar hadden eigenlijk alleen vragen over de mooie natuur die door al die molens toch wel een gevoelige klap krijgt. Ik vertelde over de vos die hier meer schade heeft veroorzaakt dan de molens omdat hij eieren rooft, zwaluwnesten uit de wand trekt en jonge hazen eet. Veel vogels zoals de scholeksters, de wulpen en bergeenden lijken zich niets aan te trekken van alle drukte en lopen en zitten soms vlak bij de weg. We zien inderdaad minder ganzen maar daar zijn veel mensen eigenlijk wel blij mee. Als de 34 molens er staan blijft er nog veel ongerepte natuur over en zal de drukte rond de sluizen wel afnemen. Toch hoop ik dat ook de windsurfers en de dagjesmensen weer terugkomen naar dit prachtige gebied waar zo veel mensen altijd zo genoten hebben.

Op donderdag ging ik weer kijken. Het was mistig maar we konden zien dat er op molen 14 al twee wieken zaten en dat het contragewicht gehesen werd om alles in de goede positie te zetten voor de ontvangst van de derde wiek. De kraan bij molen 7 stond klaar en bij molen 29 en 35 gingen heel wat ringen voor de masten omhoog. We keken een tijdje bij molen 2 waar de kraan wordt opgebouwd en vroegen ons af hoe het met al dat verkeer moet als er grote zaken omhoog gehesen moeten worden. Kan de A59 dan zo maar afgesloten worden?

Natuurlijk spraken we ook weer met de portiers. Ze waren blij dat het weer wat drukker was en ze vertelden over de konijnenjacht hier op het terrein voor de feestdagen en over het konijn dat ze met kerst gegeten hadden en stelden een nieuwe werknemer voor die ze aan het inwerken waren. Het is altijd weer boeiend om te praten met mensen die genieten van hun vak en in mijn ogen nooit te vervangen zijn door onpersoonlijke robots die je scannen en dan al of niet doorlaten.

hijsen contragewicht molen 14 voor 3e wiek

Meer vanaf de uitkijktoren lezen?

Terug naar overzicht

Aanleg Krammereiland van start

Twee Krammerturbines liggen gedeeltelijk in Natuurnetwerk Zeeland (NNZ) en vijf Krammerturbines draaien over dat gebied. Het NNZ-gebied is vastgelegd in het Natuurbeheerplan Zeeland. Tijdens de procedure van Windpark Krammer is onderzocht of er mogelijk negatieve effecten zijn op NNZ. In totaal geeft Krammer een areaalverlies van 1500 m2 en dit moet gecompenseerd worden. Met de aanleg van een extra eiland in het Krammer-Volkerak van zo’n 1 hectare compenseert Windpark Krammer niet alleen het oppervlakteverlies, maar geeft het ook een extra ecologische kwaliteitsimpuls.

Windpark Krammer geeft een areaalverlies van 1500 m2. Na overleg met de beheerder van Plaat van de Vliet, Het Zeeuwse Landschap, is besloten om het eiland echter veel groter (10.000 m2) te maken ter extra verbetering van de ecologie rondom het Krammergebied.

Krammereiland
Het Krammereiland wordt zo’n 1 hectare groot. Het water tussen het vasteland en het eiland wordt uitgebaggerd waardoor de waterdiepte groter wordt. Deze grotere waterdiepte houdt twee soorten dieren op afstand: voor predatoren wordt het moeilijker zwemmen zodat broedvogels rustig kunnen broeden, en de aardmuis en veldmuis kunnen er niet naartoe zodat ook de zeldzame Noordse Woelmuis hier mogelijk kan vestigen.

Het is de bedoeling dat het eiland in februari 2018 gereed is, op tijd voor de start van het broedseizoen.

Terug naar overzicht