Windpark Krammer is een initiatief van bijna 5000 leden van de coöperaties Zeeuwind en Deltawind. Een van de enthousiaste vrijwilligers van Deltawind heeft de afgelopen maanden de bouw gefotografeerd en zal vanaf nu een wekelijkse column schrijven. In de rubriek: ‘Vanaf de uitkijktoren’ schrijft hij op eigen titel verhalen over de mensen zie hij zoal op de uitkijktoren ontmoet. Hieronder vindt u zijn introductie.
Toen in ons dorp de eerste windmolens gebouwd werden, heb ik een tik van de molen gekregen. Wat was ik enthousiast over al die werkzaamheden door mensen uit vele windstreken en ik ging er bijna dagelijks even kijken, praten en foto’s maken met tal van andere belangstellenden. Een strook grasland langs de dijk werd eerst gedraineerd, kreeg toen met een prachtige machine een betonweg en al snel kwam de hei/boormachine en het legertje vlechters voor de bewapening van de sokkels van de molens. De wegen in de buurt werden aangepast voor lange vrachtauto’s en ’s nachts werden de masten en wieken aangevoerd door buitenlandse chauffeurs met verhalen over hun thuisland. Een grote kraan bouwde de vier molens op en al snel blonken de witte reuzen in de ochtendzon en kon je al van heel ver mensen wijzen dat daar bij die molens het meisje woont waar je zo veel van houdt.
Toen er bij Nieuwe Tonge zeven oude molens vervangen werden door vier grotere bracht ik maanden met een groep anderen door op de dijk langs het bouwterrein en werd er heel wat afgepraat en werden veel foto’s van speciale momenten gedeeld.
Toen de plannen voor Windpark Krammer bekend werden ben ik meteen de uitkijktoren opgeklommen en heb het plangebied van bovenaf gefotografeerd en heb me voorgenomen ook dit project te volgen.
Wat maakt het zo speciaal om de bouw van molens te volgen? Misschien wel mijn Zuid-Limburgse achtergrond waar tal van nationaliteiten in de steenkolenmijnen werkten om Nederland van de broodnodige energie te voorzien. Er heerste een sfeer van solidariteit want je was afhankelijk van elkaar en er was een trots gevoel omdat je samen iets tot stand bracht en het land vooruit hielp. Dit alles proef ik ook bij de bouw van windmolens. Je werkt in een heel divers gezelschap waarin je elkaar nodig hebt en samen iets zichtbaars presteert.
Het afgelopen jaar heb ik via Deltawind de bouw van de eerste molens van heel dicht bij mogen volgen als een van de fotografen van het project en heb ik, vooral tijdens het wachten op spectaculaire zaken, genoten van al de verhalen van al die gemotiveerde mensen die er werken en die vaak ver van huis en gezin hun brood verdienen met dit aansprekend project. Door mijn opdracht, het maken van foto’s van de bouw, was er geen ruimte om iets te doen met al die verhalen en het portretteren van deze mannen en vrouwen.
Met dit blog vanuit de uitkijktoren neem ik wat afstand van de details van de bouw maar volg de bouw van de molens om de toren heen en heb ik ruimte om met de bezoekers van de toren te praten en hun verhalen op te schrijven. We spraken er het afgelopen jaar al met idealisten, felle tegenstanders, natuurfanaten en geïnteresseerde toeristen maar als je woont op Goeree-Overflakkee heb je geleerd om andere opvattingen te respecteren en samen te zoeken naar raakvlakken waardoor je toch samen de trap weer af kunt.
Ik ga proberen u wekelijks wat foto’s en een verhaal vanaf de uitkijktoren aan te bieden.
