Categorie: Nieuws

Het zicht vanaf de uitkijktoren was niet erg helder  vandaag maar ik zag genoeg om met andere bezoekers van te genieten en over te discussiëren. Bij 4, 7, 33 en 31 worden kranen opgebouwd, er wordt geheid bij 16 en bijna ook bij 28. De verhuizing van de kraan van molen 32 naar locatie 31 is van bovenaf goed te volgen. Ik zag de enorme contragewichten met zware trailers verplaatst worden en de witte kraandelen klaar liggen voor vervoer.

Ik sprak met een echtpaar uit Den Haag die bij haar zus op St. Philipsland logeerde en met de fiets de omgeving verkende. Ze wisten al veel van het Krammerproject via haar zus en vertelden dat haar zus gratis zonnepanelen kreeg vanwege de verandering van haar uitzicht. Ze verbaasden zich over dit cadeau voor het eventuele ongenoegen van aantasting van je vrije uitzicht met hoogstens 5 % van je gezichtsveld. Ze hadden in Den Haag een grote flat voor hun doorzonwoning in een rustige straat gekregen en nu was het altijd druk en lawaaierig voor hun deur en hun vrije uitzicht was met 90% verdwenen en de helft van de dag zat je in de schaduw van het gebouw. Ze hadden geen enkele compensatie gekregen en er had ook bijna niemand geklaagd want er is woningnood in Den Haag en er kwamen familie en vrienden in de flat wonen en de buurtsupermarkt kon met de nieuwe klanten open blijven. Het is geven en nemen als je samen in een klein landje leeft en daar is volgens hen niks mis mee.

Onder bij de toren zag ik de laatste werkzaamheden van het boren voor de buizen die vorige week nog naast de weg klaarlagen. Ik ging een praatje maken met de werklui die vol trots vertelden over de 760 meter buis die ze onder alle sluizen door hadden aangelegd. Door de buis moeten de stroomkabels van de molens naar het trafo-station gaan lopen en er komt ook nog een communicatiekabel door. Bij het boren wordt een vloeistof gebruikt die zwaarder is dan water om het instorten tegen te gaan en die stof hadden ze nu net eruit gespoeld met zoetwater dat met een tankauto was aangevoerd. Ze kwamen uit Lopik en Zaltbommel en ik vroeg de man uit Lopik of hij last had van de TV-toren bij IJsselstein die meer dan twee keer zo hoog is als de molens van de Krammer en rond Kerst ook nog verlicht is met honderden lampjes om een kerstboom voor te stellen. De toren stond er al toen hij geboren werd en hoort gewoon bij het landschap en ook de drie windmolens die bij zijn dorp gebouwd zijn, ziet hij als symbolen om ons land duurzamer te maken voor ons zelf en ons nageslacht. Zijn collega was wat kritischer en wilde een optelsom maken van alle stookolie en diesel die gebruikt wordt om deze 34 molens te bouwen. Niet alleen voor de aanvoer van ijzererts maar ook het transport van de onderdelen, het op en neer rijden en vliegen van personeel en de aantasting van de natuur in Zuid-Limburg waar de Pietersberg wordt afgegraven omdat we zoveel zand moeten hebben voor het beton van de schachten. Hoe belastend voor het milieu zijn de kunststof wieken? Na hoeveel jaar heb je niet alleen financieel  maar ook ecologische winst met het bouwen van deze molens? Ik kon hem er geen antwoord op geven en vroeg hem naar alternatieven en we bespraken stroom uit golfslag, getijdenverschil, zonnepanelen , grote vliegers en kernfusie en waren het samen eens dat er nog niets kant en klaar is om momenteel de windmolens overbodig te maken. Een andere collega hoopte op molens op zee met een waterstoffabriek op een eiland op de Doggersbank en dan een pijpleiding naar het vaste land maar als dat door gaat duurt dat ook nog zeker 10 jaar en zijn we dan al klaar om op waterstof te gaan koken en rijden?

Toen ik weg reed zwaaide de portier.

Vandaag maakte ik een tekening van het sluizencomplex met stickers waar de molens komen en wil die tekening in het vervolg steeds als eerste foto plaatsen zodat u gemakkelijk kunt opzoeken over welke windmolen het verhaal gaat.

Door op de foto te klikken kunt u inzoomen om de nummers beter te kunnen lezen. Als u goed kijkt ziet u ook windmolen 35 terwijl er voorlopig maar 34 gebouwd gaan worden. Dat komt omdat molen 3 die bij de afslag van de Grevelingendam naar de Philipsdam zou komen afgevallen is vanwege de vogeltrek ter plaatse. Molen 13 was als eerste klaar en deze week is ook molen 34 afgebouwd. Molen 30 en 32 zijn op hoogte en wachten op de gondel en de wieken. Vandaag werden er bij molen 32 nog kabels vanaf de top met de kraan ingelaten. Bij molen 12 is de kraan die bij molen 13 gebruikt is, nu opgebouwd en ligt het eerste segment, voor het vervoer over de weg opgebouwd uit drie delen, al op zijn plaats. De verschillende segmenten zijn vanaf de openbare weg goed te zien als je op de paralelweg langs molen 32-30 rijdt, want daar liggen ze opgeslagen. Vandaag zag ik op het opslagterrein ook drie basis delen van wieken liggen.

Van molen 4,27, 29,, 31, 33 en 35 is het fundament klaar en kunnen als er een kraan beschikbaar is de segmenten gestapeld gaan worden. Bij 1, 2, 5, 6 9, 10 en 11 heb ik al heimachines zien staan en bij de rest van de molens aan de westzijde van de autoweg zijn de damwanden voor de standplaatsen geslagen en wordt er hard gewerkt om alles bouwrijp te maken.

Toen ik vandaag de parkeerplaats bij de uitkijktoren opreed, kwam de portier naar me toe voor een praatje. Als je maanden lang bijna dagelijks komt kijken op het terrein van Rijkswaterstaat ken je alle portiers want je mag niet zo maar doorrijden want je moet eerst je helm met nummer tonen en ingecheckt worden en krijgt dan een parkeerkaart en maakt dan automatisch even een praatje. Het zijn boeiende mensen met verschillende achtergronden want niemand bedenkt op de lagere school al dat hij/zij laten portier willen worden. Vaak zijn het stagiaires die verder willen als beveiliger of politieman maar er zijn er ook die na een lange tijd arbeidsongeschikt te zijn geweest weer instromen in de arbeidsmarkt en genieten van het feit dat ze weer ergens bij horen. Dankzij de mobiele telefoons krijg je al snel foto’s van vriendinnen, kinderen en kleinkinderen te zien en ook verhalen over hobby’s worden met de mobiel geïllustreerd.  Prachtige motoren, oude auto’s, radiografisch bestuurde vliegtuigen, surfplanken en Marklintreintjes  heb ik al voorbij zien komen. Ik geniet ook van de foto’s vanuit de hoge kranen die de portiers geappt krijgen van kraanmachinisten en werklieden want ondanks de vele nationaliteiten die er werken ben je op het project toch een beetje familie van elkaar en leeft met elkaar mee.

Deze week gaat er weinig de lucht in maar wordt er vooral op, in en onder de grond gewerkt aan de bekabeling waarvoor gegraven en geboord gaat worden. Hiervoor is een speciale aannemer ingehuurd die we hier al eerder zagen en spraken. Wist u dat boorders ( drillers) over de hele wereld dezelfde soort helm (een soort versterkte tropenhelm) dragen en enorm trots op hun beroep zijn?

Vandaag waren we alleen op de uitkiktoren en genoten van het mooie weer, het fantastische uitzicht en de vele boten die de sluizen passeerden. De volgende keren hopen we weer mensen op de toren te treffen en hun verhalen aan te horen en hen voorlichting te geven over dit mooie project.